Na zestien jaar topsport, vier olympische medailles en legio andere titels stopt Ranomi Kromowidjojo als professioneel zwemster. De 31-jarige Groningse blikt in gesprek met NU.nl terug op haar imponerende loopbaan en kijkt vooruit naar wat komen gaat. "Ik moet van mezelf alles even loslaten, maar een week netflixen kan ik niet."

Nee, er was geen plotselinge openbaring. Geen impuls van buitenaf en al helemaal geen unieke gebeurtenis die de doorslag gaf. Kromowidjojo vindt het simpelweg mooi geweest. Zelfs de WK kortebaan in Abu Dhabi, waar ze in december twee keer goud pakte, konden de gedachten van Kromowidjojo niet naar de Spelen van 2024 in Parijs leiden.

"Het was een gevoelskwestie en daar heb ik mezelf de tijd voor gegeven", zegt Kromowidjojo, enkele uren nadat ze via Instagram haar afscheid heeft aangekondigd. "Ik ben nu ook niet verdrietig of treurig of zo. Het is juist extra leuk dat mijn laatste toernooi zo goed ging, eigenlijk beter dan ooit."

"Wat ik niet wilde, is dat mijn carrière een langzaam dovend kaarsje zou worden. We zijn niet op het moment gekomen dat mensen me naar het zwembad moesten slepen en dat iedereen zag dat het op is. In mijn hele leven heb ik altijd de vrijheid gehad om te kiezen en ik voelde nu ook de vrijheid om dit besluit te nemen."

Met zes WK-medailles in Abu Dhabi sloot Kromowidjojo de carrière van een zwemkoningin in stijl af. Een carrière waarin ze kan overtoepen met fraaie prestaties. De Groningse zette al als talentvolle tiener de toon door op de Olympische Spelen van 2008 in Peking met de andere 'Golden Girls' Femke Heemskerk, Marleen Veldhuis en Inge Dekker goud te veroveren op de 4x100 meter vrij.

Vier jaar later in Londen volgde ook individueel succes op de Spelen, met olympische titels op de 50 en 100 meter vrij. Kromowidjojo, die in totaal 17 wereldtitels en 24 Europese titels veroverde, werd twee keer uitgeroepen tot Sportvrouw van het Jaar (2011 en 2012) en groeide in razend tempo uit tot het nieuwe boegbeeld van het Nederlandse zwemmen.

Door je twee olympische titels in Londen nam de druk van de buitenwacht enorm toe en werd er altijd op gerekend dat jij als drievoudig olympisch kampioen succesvol zou zijn op toernooien. Hoe was dat voor jou?

"Eigenlijk al in de maanden voor de Spelen van 2012 waren de verwachtingen hoog. Met twee gouden medailles heb ik toen ook laten zien dat ik daarmee om kan gaan. Het is alleen jammer dat het in Nederland bijna als vanzelfsprekend wordt gezien dat er 'effe' medailles worden gepakt. Ik heb met mijn carrière zelf aan dat beeld bijgedragen, maar zo makkelijk is het gewoon niet om het podium te halen."

Op je laatste Olympische Spelen in Tokio ging dat ook een beetje zo. Jij werd vierde op de 50 meter vrij en noemde dat je "mooiste vierde plek ooit". Terwijl de buitenwereld dacht: nét geen medaille voor Kromowidjojo.

"Daarom ben ik altijd vooral met mezelf bezig geweest. Wat wil ik en wat is mijn doel? Het had me kapotgemaakt als ik tijdens mijn carrière alles in de kranten en op internet had gelezen. Dan was ik veel eerder gestopt. De les die ik heb geleerd, is dat ik mijn eigen pad moet volgen en niet te veel moet lezen wat er op internet staat. Zeker niet als het 'anoniempjes' zijn die iets zeggen. Als je een keer niks wint, kan je volgens sommigen beter stoppen. En als je daarna weer wat wint, mag je niet stoppen. Ik wil ook andere mensen helpen om daarmee om te gaan, dat lijkt me heel leuk. Die rol heb ik de laatste tijd binnen de zwemploeg ook al een beetje vervuld."

Je erelijst telt vooral vele successen, records en medailles. Wat blijft je het meeste bij?

"Pfoe, er waren zoveel mooie momenten. Sportief gezien waren de gouden medailles in Londen het hoogtepunt, maar het was ook mooi wat er daarna op mijn pad kwam. Ik ben bij echt heel veel wedstrijden geweest en ik heb het zwemmen letterlijk tot de laatste wedstrijd heel mooi gevonden. De ISL (International Swimming League, red.) was ook echt fantastisch. Daar heb ik heel mooie vriendschappen aan overgehouden. Mijn loopbaan is eigenlijk succesvoller geworden dan ik ooit had durven dromen."

Ranomi Kromowidjojo op het olympische podium van de 50 meter vrij in Londen, waar ze ook goud op de 100 vrij pakte.

Ranomi Kromowidjojo op het olympische podium van de 50 meter vrij in Londen, waar ze ook goud op de 100 vrij pakte.
Ranomi Kromowidjojo op het olympische podium van de 50 meter vrij in Londen, waar ze ook goud op de 100 vrij pakte.
Foto: Getty Images

Een smetje is hoogstens dat je na de Olympische Spelen van 2012 in Londen, ondanks deelnames in Rio en Tokio, nooit meer op het olympische podium hebt gestaan. Is dat iets waar je nu, terugblikkend op je carrière, van baalt?

"Nee, ik kan nu niet iets noemen waar ik van baal. Het liefst had ik natuurlijk honderd gouden medailles gewonnen en ik leefde zo'n beetje voor de Spelen. Dat was het belangrijkste toernooi en goud is het allerhoogste. Daar ging ik altijd voor. Maar mijn doel was vooral altijd om mezelf te verbeteren. Als ik heel concreet terugdenk, dan kan ik zeggen dat ik mezelf tot vorige maand continu heb verbeterd. Een medaille wordt als het glorieuze gezien, maar voor mij voelt dat niet zo."

Nu je gestopt bent, ben je ook af van het keurslijf dat het topsportersbestaan met zich meebrengt. Wat is straks het eerste wat je gaat doen?

"Ik ga vooral de komende tijd lekker met mensen afspreken. Tijdens mijn carrière was er nooit tijd voor spontane dingen. Je kon niet zeggen: ik blijf even liggen vandaag, of ik ga een weekendje weg. Ik denk wel dat mijn karakter van routine houdt, maar het is ook goed voor mij om nu niet een planning te hebben. Ik moet het een klein beetje loslaten van mezelf. Ik ben niet iemand die een week kan netflixen, maar het is wel goed om even de tijd te nemen."

Je hebt er nooit een geheim van gemaakt dat je voor jezelf een rol ziet weggelegd om de wereld een stukje mooier te maken of iets voor de maatschappij te doen. Heb je inmiddels na kunnen denken over hoe je dat in wil vullen?

"Nog niet helemaal, maar ik zou het mooi vinden om met mijn ervaring nog veel meer mensen te helpen om hun potentieel te bereiken. Mijn afscheid betekent ook niet dat ik het zwemmen zat ben. Ik heb een zwembadje in de achtertuin en daar heb ik gisteren nog in gezwommen. Het is nu gewoon tijd voor iets nieuws en daar ben ik heel nieuwsgierig naar. Het topsportleven is voorbij, maar dit voelt voor mij niet als het einde."