Marhinde Verkerk (35) neemt vrijdag bij de WK in Boedapest afscheid als judoka, twaalf jaar na haar verrassende wereldtitel in een vol Ahoy Rotterdam. Een monoloog over het eeuwige gemis van een olympische medaille, interieurarchitectuur, een kapot lijf en eindelijk ontspannen.

"Toen ik op 24 mei op verzenden drukte, voelde ik vooral opluchting. Ik was sinds de EK in april aan het toeleven naar dit moment en nu was het eindelijk helder voor mezelf en voor iedereen: ik stop na de WK."

"De EK verliep niet zoals ik wilde. Ik verloor in de kwartfinales van Guusje Steenhuis, mijn concurrent in de categorie tot 78 kilogram, en daarmee was ook mijn kans op deelname aan de Olympische Spelen van Tokio verkeken. Het was opeens heel definitief: het doel waarvoor ik vanaf mijn zestiende heb geleefd - een olympische medaille winnen - ga ik nooit halen."

"Wat volgde was een proces van rouw. Mijn hele carrière kwam nog een keer voorbij: de Spelen van 2012, waar het net niet was; de Spelen van 2016, die een nachtmerrie werden. Ik ging bedenken waar het mis was gegaan, waarom het zo gelopen is. Ik zeg niet dat mijn carrière mislukt is. Maar het gemis van die olympische medaille zal nooit echt weggaan."

"Ik heb geen moment gedacht: ik ga nog drie jaar door tot de Spelen van Parijs. Twee schouders zijn slecht, mijn rug is slecht. Ik wil niet nog meer gaan eisen van mijn lijf. En ik voelde na het missen van de Spelen heel sterk dat mijn grote doel weg is, het vuur is uit. Ik ben 35, het is goed om aan een nieuwe fase van mijn leven te beginnen. Het was alleen een kwestie van accepteren dat het einde heel erg nabij is."

Marhinde Verkerk (links) verloor de strijd om een olympisch ticket van Guusje Steenhuis (rechts).

Marhinde Verkerk (links) verloor de strijd om een olympisch ticket van Guusje Steenhuis (rechts).
Marhinde Verkerk (links) verloor de strijd om een olympisch ticket van Guusje Steenhuis (rechts).
Foto: ANP

'Mijn eerste training na de EK was verschrikkelijk'

"Na die acceptatie moest ik alleen nog besluiten of ik nog één WK wilde doen. De WK is voor mij altijd heel bijzonder geweest - in 2009 werd ik wereldkampioen in mijn geboortestad Rotterdam - dus ik dacht: laat ik deze kans grijpen. Puur om mijn carrière voor mezelf goed af te sluiten, in plaats van met een rotgevoel."

"Mijn eerste training na de EK was verschrikkelijk. Ik had drie weken niet gejudood, mijn langste pauze in heel lange tijd. Ik begon met een krachttraining en dacht echt: pff, wat doe ik hier? Dit wil ik niet meer."

Maar mijn coaches zeiden: 'Ga maar gewoon trainen, dan kom je er vanzelf achter of je nog wil.' En het trainingsbeest in mij ging toch vanzelf weer aan. Er was alleen wel echt een verschil met vroeger, toen ik altijd volledig gefocust was op één punt. Dat hoefde nu niet meer. Het was lekker om die vrijheid een keer te voelen. Misschien denk ik straks bij de WK wel: had ik het zo maar altijd gedaan, haha."

"Of ik droom van een afscheid als wereldkampioen? Nou, dat is nogal wat. Ik wil op de WK vooral plezier hebben, ervan genieten dat ik in alle ontspanning alles mag doen wat ik wil op de mat."

"En daarna? Ik ben al werkzaam als interieurarchitect, daarom ben ik niet direct bang voor een zwart gat. Maar er zal vast een leegte komen, omdat er geen doel meer is. Als ik het zo zeg, klinkt het heel dramatisch. Maar het vuur gaat absoluut weer voor iets anders branden."

Erelijst Marhinde Verkerk

  • WK: 1x goud, 1x zilver, 2x brons
  • EK: 1x goud, 2x zilver, 1x brons
  • World Tour: 5x goud, 6x zilver, 10x brons
  • NK: 4x goud, 2x zilver, 1x brons
  • Olympische Spelen: 2012 (kwartfinales), 2016 (achtste finales)