Wereldkampioen Jeffrey Herlings is van plan om ook in de toekomst heel veel voor zijn sport op te geven. Zondag werd hij in Assen als eerste Nederlander ooit kampioen in de MXGP-klasse, het hoogste niveau in de motorcross.

Herlings bracht het afgelopen jaar vele offers in de jacht op de wereldtitel. "Ik had graag een keer met mijn vrienden naar de kermis gewild en daar een lekkere loempia gegeten. Of een keer wat drinken met een meisje", aldus de 24-jarige Brabander.

"Maar dit jaar heb ik als een monnik voor de sport geleefd en dat was ook nodig om kampioen te kunnen worden. Als je ziet wat ik ervoor terugkrijg, dan was dat het allemaal waard. Mijn prestaties waren dit jaar om 'wow' te zeggen."

Herlings won zondag beide manches op het TT-circuit en boekte daarmee in de negentiende Grand Prix van het jaar zijn zestiende zege. De vele offers sinds november vorig jaar - toen de voorbereiding op het seizoen begon - waren groot. Via een speciaal dieet viel hij 10 kilo af en voor een vriendin had de crosser geen tijd.

"Mijn dagen bestonden de afgelopen maanden uit opstaan, mager eten, trainen, mager eten, trainen, rusten en slapen", vertelt de Brabander. "Ik had minder tijd voor leuke dingen. Nou ja, ik had wel de tijd, maar ik wilde mijn energie sparen."

Herlings kon van spanning amper slapen

Herlings had in Assen aan een zestiende plaats voldoende om kampioen te worden. De bezeten manier waarop hij zijn sport beleeft, kon hij de afgelopen week desondanks niet loslaten.

Integendeel. In de nacht voor de Grand Prix van Nederland lag hij uren in bed te piekeren en deed hij nauwelijks een oog dicht. "Op een gegeven moment dacht ik: waar ben je nou toch mee bezig? Het kan toch eigenlijk niet misgaan?"

Toch bleef hij de hele nacht woelen. "Ik was zo nerveus over wat er nog fout zou kunnen gaan. Als dit, als dat… Ik was zo bang om te vallen dat ik het bij de warming-up heel rustig aan heb gedaan."

"Tijdens de warming-up voelde ik me zo suf, dat ik het liefste wilde slapen. Pas toen de race begon, vergat ik alles en ben ik er vol voor gegaan."

Wereldkampioen kijkt uit naar vakantie

's Avonds in Assen vierde Herlings zijn wereldtitel met zijn team, sponsors, vrienden en familie. Daarbij at hij meer dan dat hij dronk.

"Ik ben niet zo'n drinker er ik wil alles van deze dag goed onthouden, want zo vaak word je geen wereldkampioen. Maar ik houd wel echt van vet eten. Een lekker patatje, dat heb ik gemist."

Maandag gunt Herlings zichzelf de tijd om bij te komen en uit te rusten. Daarna gaat hij zich volle bak voorbereiden op de laatste GP van het jaar in Italië en de prestigieuze Motocross of Nations, waarbij ook de beste crossers uit de Verenigde Staten aan de start staan.

"Ik kijk ernaar uit om over drie weken de teugels te laten vieren. Ik kan dan eindelijk op vakantie gaan en lekker veel eten. Dat kon in de zomer allemaal niet."

Herlings wil ook volgend jaar veel opofferen

Maar eind dit jaar begint het monnikenleven van Herlings van voor af aan, als hij zich gaat voorbereiden op het verdedigen van zijn wereldtitel in 2019.

"Hoe lang ik dat monnikenleven volhoud? Goede vraag. Dit jaar waren de resultaten altijd goed. Dan denk je: superleuk, gewoon zo doorgaan. Maar ik heb ook wel eens gedacht: waarom train ik eigenlijk zo veel? Ik zat echt tegen mijn plafond."

Toch is het alles of niets voor de crosser uit Oploo. "Ik doe het liever op deze manier, dan een beetje van 'tralala'. Als ik volgend jaar ook dit resultaat haal, dan is het dat allemaal waard."

Crosser aast op recordaantal zeges

Herlings heeft nog een contract tot eind 2020 bij KTM, met een optie op een extra jaar. Hij ziet zichzelf niet naar de Verenigde Staten vertrekken om daar te gaan crossen. "Ik wil in de MXGP blijven. Het recordaantal Grand Prix-overwinningen is een doel."

Dat record staat nu met 101 zeges op naam van de Belg Stefan Everts. Herlings boekte zondag in Assen zijn 83e zege in alle klasses.

Over een toekomstig aantal wereldtitels wil Herlings, die al driemaal de kampioen werd in de MX2, geen voorspelling doen. "Dat is zo afhankelijk van blessures. Dit jaar had ik geluk en brak ik alleen een sleutelbeen en een paar ribben en miste ik slechts één GP. Maar als je je enkel breekt, lig je er zes weken uit en kun je de wereldtitel vergeten. Maar ik hoop er nog wel een paar te pakken, hoor."

"Ik houd van de sport en doe het met liefde en plezier. Elke keer als ik ga rijden, dan is dat met een grote glimlach. Elke dag opnieuw. Ik ben er als kind mee begonnen, twintig jaar geleden bijna, en nu doe ik het nog altijd. Ik vind het nog steeds prachtig."