Rutger Smith ontving zaterdagavond in het Olympic Stadium in Londen alsnog de bronzen WK-medaille in het kogelstoten, die hij in 2007 vanwege dopinggebruik van een concurrent misliep. Maar daarmee is de kous volgens de 36-jarige atleet nog lang niet af.

"Het had natuurlijk tien jaar geleden al zo moeten zijn", zei Smith na de ceremonie. "Of anders vier jaar geleden. In 2013 was namelijk al bekend dat ik brons moest hebben. Dit komt te laat."

Smith is een van de vele atleten die in Londen alsnog een plak krijgt, nadat dopingzondaars uit de uitslagen zijn geschrapt van eerdere WK’s. In zijn geval was dat de Wit-Rus Andrei Mikhnevich, die in Osaka brons won als kogelstoter. Smith werd vierde, maar schoof na een levenslange schorsing voor Mikhnevich alsnog naar een podiumplek.

Het was niet de eerste keer dat Smith, die ook veel succes had als discuswerper, een medaille in eerste instantie misliep door een dopingzondaar. Het gebeurde hem ook al twee keer bij een EK. De Nederlander vreest dat andere atleten in de toekomst hetzelfde lot wacht, omdat de internationale atletiekfederatie IAAF geen schoon schip maakt.

"Ik vind dat de IAAF, het IOC (Internationaal Olympisch Comité, red.) en het WADA (Internationaal Antidopingorganisatie, red.) laks zijn. Ze proberen nu stap voor stap de dopingproblemen op te lossen, maar het is beter om al het verkeerde er in een keer uit te gooien. Dan kun je pas gaan bouwen."

Smith ontvangt WK-brons uit 2007

Sponsoren weg

Smith is daarom met een missie naar Londen gekomen. Hij wil tijdens de WK met bestuurders in gesprek. "Ik ben hier niet alleen om mijn medaille op te halen, maar ook om wat lijntjes uit te gooien. Er moet iets gebeuren, anders gaat de atletiek kapot. Sponsoren lopen nu weg."

De Groninger ziet bij de strijd tegen doping een rol voor zichzelf weggelegd. "Er moet schoon schip gemaakt worden en jong bloed in de atletiekorganisaties. Ik ben hier om een statement te maken. Ik houd van mijn sport en ben niet bang om dingen te benoemen."

Overigens is Smith nog niet gestopt met sporten, al staat hij nu al lange tijd aan de kant door een elleboogblessure. Hij wil minimaal nog een jaar doorgaan, maar daarin hoopt hij ook al wat te kunnen doen op bestuurlijk vlak.

"Omdat ik door mijn jarenlange ervaring een goede basis heb, hoef ik minder te trainen. In die extra vrije tijd hoop ik volgend jaar al ergens een voet tussen de deur te krijgen, of dat nou bij de IAAF, het WADA of de Nederlandse Atletiekunie is. Nogmaals, er moet wat gebeuren. Onze sport mag niet kapotgaan."