In de aanloop naar de Winterspelen in Sotsji publiceert NUsport elke dag een interview met een atleet of een coach. Snowboardster Cheryl Maas (29) wil bij de slopestyle een medaille mee naar huis nemen, maar moest noodgedwongen haar run vlak voor het begin van de Spelen op de schop gooien.

Hoe bevalt Rusland tot nu toe?
"Eigenlijk merk ik er niet zoveel van. Ik zit gewoon in de bergen, zoals altijd eigenlijk. En in zo'n olympisch dorp eet je alleen maar, sport je een beetje en hang je rond met de andere snowboarders. Het is niet echt anders dan normaal, ook al merk je dat er daar omheen, ook met de pers, wel meer speelt. Maar als ik gewoon board, merk ik dat verder niet."

Er is genoeg te doen over het olympische parcours. Hoe bevalt de baan?
"Niet zo goed. Ze hebben de sprongen hier net iets groter gemaakt dan normaal. Zeker groter dan bij FIS-wedstrijden, maar ook zelfs groter dan bij de X-Games. Ik weet niet waarom, maar ze hebben er een stap bovenop gedaan. Niet heel erg slim vind ik."

Ze zouden het toch gaan aanpassen?
"Ja, maar dan nog blijven de kickers (de grote jumps, red.) groot. Het duurt vooral iets langer om eraan te wennen."

Doe je het daardoor rustiger aan in de training?
"Ik begin hier rustig, want ik zie steeds meer snowboarders om me heen wegvallen. Dat ze net tekortkomen op een val. En één keer fout neerkomen kan zo'n zware impact hebben. Daar komt bij dat iedereen hier druk voelt omdat het de Spelen zijn. Sommigen rijden daardoor boven hun niveau en dan gaat het fout. Dat is toch wel jammer, dat zij dat moeten omdat de baan zo gemaakt is."

Je moet dus vooral met je verstand rijden?
"Dat zeker, je moet echt scherp blijven. Ik richt me vooralsnog in de training op de kleinere schansen, ook al is het oneerlijk om ze kleiner te noemen, want ook die zijn erg groot."

"Maar ook bovenin het parcours bij de rails; die zitten zo dicht op elkaar. Er is geen ruimte om iets te herstellen, je kunt niet bijsturen. Dat is jammer, daardoor gaan we hier ook niet de allergekste trucs laten zien omdat je later in het parcours die snelheid echt nodig hebt. Je kunt het je niet veroorloven dat in het begin kwijt te raken."

Op de X-Games heb jij een aantal grensverleggende dingen laten zien de afgelopen jaren. Dat hoeven we hier niet te verwachten?
"Ik denk dat het bij deze wedstrijd er vooral om zal gaan om een cleane run neer te zetten. Daar richt ik me dus sowieso eerst op. Hoewel, op deze grote jumps zijn we elke dag weer grenzen aan het verleggen."

Maar de extreme trukendoos is hier niet nodig?
"Er zal hier niet extremer worden gereden dan op de X-Games. Daar waren de omstandigheden ook beter. De schansen zijn daar echt perfect, ook qua snelheid en landing van een rijder. Hier zijn de schansen dan wel groter, maar ik denk niet dat het snowboarders zal motiveren om nog 'gekker te gaan'. Integendeel. Ik denk juist dat de meeste een stapje terug gaan doen en meer op veilig gaan rijden."

Is dat waarom je het goud van de X-Games hoger aanslaat dan dat van de Olympische Spelen?
"Misschien wel. Die wedstrijd is gewoon echt voor de 'core', de snowboardwereld. Daarom is het er ook beter geregeld. Voor mij blijft dat gewoon vetter."

Toch zou een tweede Nederlandse sneeuwmedaille welkom zijn. Je reist in vorm af na het zilver in de laatste World Cup.
"Het zou heel mooi zijn als ook hier een medaille lukt, maar ik vind het moeilijk om te zeggen wat voor een kans ik heb. Dat weten we na de kwalificaties. Ik hoop eerst nog een stap vooruit te kunnen zetten in de laatste trainingen op deze baan, want ik kwam met een heel mooie run in mijn hoofd hiernaartoe, maar het is me nog niet gelukt die op deze baan te laten zien. Daar moet ik dus een beetje vanaf stappen en dan weer opnieuw opbouwen."

Vorig jaar kampte je met een zware knieblessure. Ben jij fysiek nu wel weer helemaal in orde?
"Ik wil niet zeggen dat ik weer op honderd procent zit, maar ik denk wel op 95. En ja, dat is een stuk meer dan ik een jaar geleden gehoopt had. Ik had niet verwacht dat ik nog op dit niveau zou kunnen terugkomen en zeker niet zo snel."

Tot slot, je zit nu nog als enige Nederlandse atleet in de bergen. Heb je wel het gevoel onderdeel te zijn van TeamNL?
"Ik weet het niet, ik voel me gewoon als een Nederlander hier. En dat hele team... Ik vraag me af of andere sporters dat wel hebben. In de topsport denk je toch vaak eerst aan je eigen prestatie. Dat zal bij het schaatsen ook zo zijn."

"Daar zeggen ze ook niet: oh, je hebt goud gewonnen. Goed voor jou. Zo zijn schaatsers juist helemaal niet. Dat is in het snowboarden een stuk meer het geval, wij zijn meer betrokken bij elkaars prestaties op de berg. Ik denk zeker dat de gunfactor hier wel groter is ja."

Lees ook: 'Wil shorttrack op het netvlies van elke Nederlander branden'

Lees ook: Michel Mulder: 'Ik ben een van de favorieten'

Lees ook: Groothuis: 'Grote kans dat ik alleen tevreden ben met goud'

Lees ook: Bobsleesters werken met een lach naar ultieme piek