In ‘De drie van’ legt NUsport elke vrijdag drie stellingen voor aan iemand uit de voetballerij. Deze keer Anthony Lurling (36), die het zaterdagavond met NAC opneemt tegen Ajax.

Door Bart Vlietstra

1. Met NAC ga ik mijn ex-club Feyenoord kampioen maken.

"We spelen nog thuis tegen Ajax komende zaterdagavond en op de laatste speeldag bij Feyenoord. In die zin kunnen we invloed hebben. Na de zeperd tegen FC Utrecht afgelopen weekeinde willen we iets recht zetten tegen Ajax."

"Ik denk dat wij thuis iedere club pijn kunnen doen. PSV had hier tot dit seizoen zes jaar niet gewonnen, Feyenoord kwam niet verder dan een gelijkspel en AZ heeft het al twee of drie jaar moeilijk hier."

"Ik heb geen voorkeur ondanks dat ik voor Feyenoord heb gespeeld. Het lijkt me leuk als het weer extreem spannend wordt de laatste twee speeldagen, net als vier of vijf jaar geleden. In die zin heb ik baat bij een overwinning zaterdagavond."

"Bovendien hebben we zelf nog een puntje nodig om de play-offs te ontlopen. Dat is voor ons wat telt. Maar zelfs als we dan veilig zijn, zullen we in De Kuip nog steeds vol gas geven. We hebben daar in de competitie nog nooit gewonnen. Dat is ook een uitdaging."

2. Dankzij de trainerswissel Gudelj voor Karelse blijven we erin.

"We zijn er nog niet, hè. Met Ajax, Roda JC en Feyenoord hebben we twee titelkandidaten en een directe concurrent als tegenstanders. De invloed van Gudelj is voelbaar, hij heeft een goede organisatie neergezet, gehamerd op discipline in het uitvoeren van onze taken."

"Dat was nodig. Al had ik er onder Karelse ook vertrouwen in dat we het zouden redden. NAC heeft gewoon meer kwaliteit dan Willem II, VVV en Roda JC. Aan het eind van de rit geeft dat de doorslag."

3. Ik word de Ryan Giggs van de Nederlandse velden.

"Nou, dat is natuurlijk een speler van een andere orde van grootte. Ook als je het puur over zijn leeftijd hebt, heb ik nog even te gaan. Ik ben 'pas' 36 jaar, hij veertig. Maar zolang ik me fit voel en het plezier erin houd; waarom niet?" 

"Ik heb mijn contract weer met een jaar verlengd en voel me, sinds ik onder Adrie Bogers in de spits ben komen te spelen, heerlijk. Ik krijg alle vrijheid om terug te zakken, acties te maken of de ruimtes te zoeken."

"Als buitenspeler moet je toch vaak achter je back aan. Sta je tegenover Daryl Janmaat dan weet je van tevoren dat je twintig keer mee terug moet. Nu kan ik mijn energie aanwenden voor mijn aanvallende acties. Op die manier kan ik nog wel even door."