Henk Grol komt zaterdag voor het eerst weer in actie op een groot titeltoernooi sinds zijn bronzen medaille op de Spelen in Londen. Hij gaat voor goud op de EK in Boedapest, zoals altijd. Maar de voorbereiding verliep niet vlekkeloos.

Door Rypke Bakker

''Het was een beetje rommelig'', zegt Grol in gesprek met NUsport.

''Ik heb een griepje gehad, een infectie aan mijn luchtwegen. Daardoor heb ik tijdens de trainingskampen niet voluit kunnen trainen. Pas de laatste weken gaat het goed. Voor een EK moet dat goed genoeg zijn.''

Maar het was niet alleen fysieke malheur die de 28-jarige judoka parten speelde. Hij had ook last van de verder aangescherpte regels op de mat.

''Het is al eerder aangescherpt. Maar nu echt rigoureus. Je mag niet meer naar de benen grijpen. En je mag je niet meer met twee handen losmaken. Dan word je gediskwalificeerd. Linke soep.''

''Die regels halen het enthousiasme een beetje uit mijn judo. Ik ben continu aan het denken. Judo meer met de hersens dan op intuïtie. Dat is echt wennen. Meer judoka's hebben er last van. Maar tegen mij wordt toch vrij defensief gejudood en dan kan ik moeilijker werpen.''

De toernooien in de aanloop naar de EK verliepen ook niet naar behoren. Derde in Parijs. ''Daar had meer in gezeten.'' Vijfde in Turkije. ''Dat was echt FC Knudde.'' De nieuwe regels maakten Grol onzeker. ''Ik was soms een beetje de weg kwijt tijdens een wedstrijd, omdat ik mijn vaste patronen niet meer had.''

''Het is zo wennen, die regels. Maar goed, ik heb nog drie jaar om alles voor elkaar te krijgen. In het judo is maar één ding echt belangrijk: de Spelen. Tot die tijd moet ik mijn niveau omhoog krikken om daar eindelijk, na twee keer olympisch brons, goud te winnen. En tussendoor zijn de EK's en de WK's belangrijk.''

Europees kampioen werd Grol al een keer, in 2008 in Lissabon. Wereldkampioen niet. Twee keer was het zilver, in 2009 in Rotterdam en 2010 in Tokio.

Wat is het doel van 2013?
''De wereldtitel. Deze EK zie ik vooral als een voorbereidingstoernooi daarnaartoe. Beter in vorm komen. Natuurlijk wil ik ook gewoon winnen in Boedapest. Maar de piek ligt in augustus op de WK in Rio de Janeiro.''

Was het moeilijk om je weer op te laden na de Spelen?
''Nee, ik heb in Londen al weer getraind. Daarna ben ik geopereerd aan mijn knie en kreeg ik een infectie. Daardoor heb ik zeven dagen in het ziekenhuis gelegen. Maar dat is de enige rust die ik heb gehad. Ik wil ook geen rust. Trainen is voor mij ontspanning. Ik raak alleen maar gestresst als ik niet kan trainen.''

''Als ik er geen zin meer in zou hebben, zou ik ook stoppen. Ook als ik niet meer zou kunnen winnen. Ik ben nog zo gretig. Ooit wil ik de beste zijn. Alles wat ik had, heb ik in deze sport gestoken. Dat moet een keer resulteren in goud, het liefst op de Spelen. Die kans moet ik grijpen. In het verleden heb ik het verprutst door mijn eigen fouten. Er had nog veel meer ingezeten dan twee keer brons. Maar dat is nou eenmaal the story of my life."

Tot slot, hoe is dat leven zonder SC Veendam? Je bent immers een geboren Veendammer.
''Het is heel jammer dat de club failliet is. Van mijn vijfde tot mijn vijftiende ging ik er altijd kijken, met mijn vader. Toen zat het stadion vol. Veendam was populair. Maar de laatste jaren is de club verpieterd.''

''FC Groningen is gewoon te groot geworden. En bedrijven zijn weg door de crisis. En dan was het ook nog een financiële puinhoop op de club. Als je kijkt naar de regio dan lijkt betaald voetbal gewoon niet haalbaar in Veendam. Als die reddingsactie gelukt was, hadden ze in augustus weer te weinig geld gehad. Misschien is het daarom ergens wel goed dat er een einde aan komt, mits Veendam door kan als amateurclub.''

''Daar hoop ik nog op. Een doorstart, in de hoofdklasse. Dat is waar Veendam thuishoort, hoog in het amateurvoetbal. Dat roep ik al vijf jaar. Maar ja, wie ben ik?''

In het nieuwe NUsport magazine staat een interview met Henk Grol. Het nummer ligt nu in de winkels en is zowel online als op de iPad bestelbaar.