Sportjaar 2012 is bijna ten einde. De verslaggevers van NUsport blikken op hun opiniepagina via een elftal onderwerpen alvast terug. Vandaag het jaar van Bart Vlietstra. 

De grootste verrassing:

De comeback van Ajax. Op de kont in februari. Een blessurelijst waar je een ziekenhuis mee kunt vullen. Onduidelijkheid over de rol van ‘tobaankoop’ Theo Janssen, over de linksbackpositie, over de spits en een grabbelton op doel. Spelers met overgewicht.

Er waren vier of vijf ploegen met meer punten. En er speelde nog iets met Cruijff en Van Gaal. Dan toch nog kampioen worden. Met overmacht. Knap, maar je kunt ook zeggen dat de eredivisie een lachfilm is geworden. Niet erg. Ik vond De Marathon ook de leukste film van het jaar.

De grootste tegenvaller:

Het Nederlands elftal op het EK. "We weten nu hoe we een finale moeten spelen", zeiden de internationals in koor. Maar de teamgeest van het zilveren WK bleek een pakketje lucht met een dun laagje chroom.

Van de teammanager en de bondscoach tot de spits en de reservelinksback; iedereen faalde. Het enige voordeel was dat ik daardoor Jack White op Rock Werchter nog live Seven nation army kon horen spelen.

De beste sportman:

Michael Phelps. De grootste olympiër ooit na een iets bescheidener goudjacht in Londen. Zat drie jaar eerder nog aan een wietpijp en leefde er ook op andere vlakken op los. Waardoor je je wel afvraagt: is hij nou zo snel of de rest zo sloom?

De beste sportvrouw:

Jessica Ennis. Liep de vorige Olympische Spelen mis door een enkelblessure en nam wraak in eigen land door onder de allerhoogste druk (want zelfs de Chinese overheid kan de druk niet zo hoog opvoeren als de Engelse media) de zevenkamp te winnen. Deed dat in een bikini-achtige outfit waardoor je haar buikspieren mooi kon zien lachen.

De beste coach:

Roberto Di Matteo. Wist met een uiteengevallen bejaardenhuis de FA Cup en de Champions League te winnen. Heeft kennelijk iets met Abramovitsj' vrouw uitgespookt anders valt zijn ontslag niet te verklaren.

De meest treurige figuur:

Bert van Marwijk. Had gehoopt na een klinkend EK bij een Engelse of Spaanse topclub aan de slag te kunnen, maar ik vrees dat hij zijn heil weer in de eredivisie moet zoeken. Waarschijnlijk zonder trouwe assistent Cooky. Ook dat nog.

De meest sympathieke figuur:

Het USADA.

Het grappigste:

Luis Suarez die na een doelpunt een duikvlucht maakt voor de dug-out van David Moyes. Die laatste, manager van stadsrivaal Everton, had het gewaagd iets te zeggen van Suarez' schwalbes. Luis had al een roerig jaartje achter de rug, maar dat maakt hem dus geen zier uit. Respect of niet; hij zal altijd voor opschudding zorgen.

Het minst grappig:

De verhalen over een nieuwe kabel binnen Oranje 'geopenbaard' middels een Jiskefet-achtig filmpje op de website van Elf. "Dit kon niet wachten, we vonden dat we dit nú moesten melden", jubelde de hoofdredacteur. Symbolisch voor de overtrokken scoringsdrift van vele media rond Oranjes uitschakeling.

De grootste flater:

Graziano Pellè al bij voorbaat afschrijven. Ook ik had weinig vertrouwen in hem, maar ben nu driftig op zoek naar zijn scarpa di Mama Miracoli, zijn wondersloffen. Kijk nog eens naar zijn laatste doelpunt tegen FC Groningen, hoe hij anticipeert op die klutsbal. En hoe hij er vol overtuiging en zonder vrees voor een vieze bil of losglippende lok naartoe glijdt. Hoogst opmerkelijk.

Wat me altijd bij zal blijven uit 2012:

De taxiritten in Charkov rond de duels aldaar van Oranje. De chauffeurs waren Javier Bardem-achtige types die er genoegen in schonken andere rammelende Lada's op halfvergane landweggetjes met 120 kilometer per uur links en rechts te passeren.

Zwetend zaten we te rukken aan lamme gordels waarop we te horen kregen: "Gjoe don’t need that." En hup, Javier nam nog een slok wodka en gaf nog een snok gas. Zo voelt dus een doodsangst. 

Lees hier de terugblik van Nando Boers

Lees hier de terugblik van Rogier van 't Hek

Lees hier de terugblik van Charlie Bootsman

Lees hier de terugblik van Sander van Hal

Lees hier de terugblik van Anne Joldersma

Lees hier de terugblik van Jasper Boks