Oh ja, Thomas De Gendt won bijna de Giro. Oh ja, Excelsior speelde bijna Europees. En oh ja, Stanislav Manolev was een middenvelder. Oh nee, hij is het nog steeds.

Door Rypke Bakker

Het NUsport-jaaroverzicht komt er weer aan. Ergens eind december ploft-ie bij u op de mat, of is-ie op te halen bij de sigarenboer.

Nog een keer kunt u het hele sportjaar 2012 de revue laten passeren. Bij degene die hem samenstelt, driemaal raden wie dat is, gebeurt dat nu al.

Woensdag stuitte ik op de wedstrijd Nederland tegen Bulgarije, 26 mei in de Arena. We geloofden nog in de Europese titel, Louis van Gaal was nog aan het sabbaticallen, en Bert van Marwijk had - waarschijnlijk in de hoop de rest van Nederland te kunnen overtuigen dat het niet kon - Robin van Persie én Klaas-Jan Huntelaar opgesteld.

Het werd de wedstrijd van het debuut van Jetro Willems. De wedstrijd die het eerste gemor teweeg bracht in ons land (en misschien ook wel in de selectie van Oranje), want we verloren met 1-2. Maar bovenal de wedstrijd van Manolev. Middenvelder Manolev.

Lachstuip

Jarenlang had hij ons voor de gek gehouden, bleek die avond. De rechtsback die sneller beweegt dan hij denkt, die René van der Gijp met één beweging in een urenlange lachstuip kan krijgen en wiens voorzet eerder het hoofd van een toeschouwer raakt dan dat van een spits, die was niet meer.

Alleen zijn rugnummer (2) deed nog denken aan zijn oude positie. Verder was hij een middenvelder die heerste op hetzelfde middenveld als zijn toekomstig ploeggenoot Mark van Bommel, en zijn ingevallen ploeggenoot Kevin Strootman. Om ook de laatste twijfels weg te nemen wipte hij diep in blessuretijd de bal op het voorhoofd van ene Iliyan Micanski, die prompt de winnende treffer binnenkopte.

Maar niet Bulgarije was de winnaar van de avond, het was voor hun slechts een vriendschappelijk potje voor de zomervakantie. Nee, dat was PSV. In Eindhoven waren ze eindelijk verlost van die doldrieste back. En ze kregen er nog een dynamische middenvelder voor terug ook.

Gespaard

Ik weet niet waar Dick Advocaat die avond was. In ieder geval niet in de dug-out, ‘zijn’ Russen speelden een dag eerder al tegen Uruguay. Maar ik vermoed dat hij ook niet voor de televisie zat. Want toen de Kleine Generaal een paar weken later aan de slag ging bij PSV was de heersende middenvelder weer gewoon rechtsback. Reserve-rechtsback welteverstaan, achter Atiba Hutchinson.

En hoeveel Van Bommels en Strootmannen er ook geblesseerd waren (of volgens iedereen en alles buiten Einhoven ‘gespaard’ werden), Manolev kreeg geen kans op het middenveld. Nee, dan nog liever de rechtsback Hutchinson doorschuiven en Manolev op diens positie posteren.

We zagen hem daarom niet overtuigen tegen Dnjepr Dnjepropetrovsk. Neem het Manolev niet kwalijk. Hij is geen rechtsback, hij is een middenvelder, die nog niet zo lang geleden tegen Nigel de Jong, Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder meer dan op de been bleef.

Sintelbaan

Zaterdag tegen Ajax zullen ze fit zijn, Van Bommel en Strootman. Maar daarna zie ik een prachtige gelegenheid om het een keer te proberen: middenvelder Manolev, dit keer in PSV-shirt, in en tegen Napoli.

En mocht die ene wedstrijd tegen Oranje een incident blijken, mocht ‘Manolevje’ met bal en al de sintelbaan van Stadio San Paolo oprennen: dan heeft Van der Gijp in ieder geval een leuke avond.