Omdat Wesley Sneijder (geblesseerd) en Dirk Kuijt (reserve) niet spelen in het niemendalletje van vrijdagavond tegen Andorra, is Oranje in het nog prille tijdperk-Van Gaal al weer aan z’n tweede reserveaanvoerder toe. 

Door Edwin Struis

De bondscoach leidde z’n keuze in met een ellenlang betoog waarin de naam van de beoogde nieuwe leider niet was verstopt. Wel dat hij buiten het veld nog niet over de capaciteiten beschikt die hij binnen de lijnen wel schijnt te hebben om voor de aanvoerdersband in aanmerking te komen.

Kort en goed: de woordenstroom die tijdens een wedstrijd bij hem loskomt, stokt erbuiten. “Maar daarvoor is hij ook derde aanvoerder, hij moet nog wat leren”, voegde Van Gaal er voor de veiligheid aan toe.

“Jullie weten natuurlijk allemaal al over wie ik het heb”, zei de bondscoach toen hij door perschef Kees Jansma op de naamsomissie werd gewezen. Ik had werkelijk geen flauw idee. Bruno Martins Indi was hem al eens in de armen gevlogen, was hij het soms?

Kapitein

Zelf had ik bij verstek van Sneijder en Kuijt gewoon voor Rafael van der Vaart gekozen, een onomstreden kapitein die al menig team ter hand nam, zoals hij nu ook weer bewijst bij Hamburger SV. Er gingen heel wat wenkbrauwen in de fronsstand toen hij aankondigde te zullen terugkeren bij z’n oude liefde, ook bij mij, maar al na vijf wedstrijden heeft hij de kritiek weerlegd.

Eén persoon kan dus wel het verschil maken tussen tragedie en triomf, tussen willen en kunnen. Wat mij betreft was Van der Vaart dus de aangewezen persoon, en niet alleen vanwege z’n indrukwekkende staat van dienst (100 interlands) in Oranje, om de aanvoerder van Andorra voor de wedstrijd de hand te schudden.

Maar zo werkt dat niet in de gedachtewereld van Van Gaal. Als iedereen Douglas een aanwinst vindt voor Oranje, houdt hij de boot nog even af tot er echt geen andere linksbenige centrale verdediger te vinden is. Het is dat Bram Nuytinck zo belangrijk is voor Jong Oranje anders had hij de verdediger van Anderlecht nog eerder opgeroepen dan het krachtmens van FC Twente.

Ook bouwt hij Martins Indi liever om tot linksback dan dat hij Urby Emanuelson er posteert. Zelfs tegen Andorra, waarvan de bondscoach waarschijnlijk niet eens weet wat een rechtsbuiten is.

Laten we het maar een verschil van perceptie noemen, een woord dat Van Gaal tijdens de afsluitende persconferentie voor het treffen met Andorra omschreef als ‘moeilijk voor jullie’, ongeletterd als hij sportjournalisten blijkbaar acht.

Tijdens z’n sabbatical heeft hij kennelijk het hele woordenboek uit z’n hoofd geleerd.

Pedagogisch verantwoord

En dus kwam als nieuwe aanvoerder opeens Kevin Strootman uit de hoge hoed. Een lid van de jongste generatie, zo verdedigde Van Gaal z’n keus, dus zeer geschikt om als aanvoerder te fungeren. We moeten tot 1907 terug om een dergelijk jong exemplaar aan te treffen.

Typisch iets voor Van Gaal, het herschrijven van de geschiedenisboeken, dat liet hij ook al aan het begin van de eeuw zien door een van de slechtste kwalificatiereeksen uit de Oranjehistorie af te leveren.

Misschien is het pedagogisch verantwoord om de 22-jarige middenvelder deze eer te gunnen, maar ik kan er de logica niet van ontdekken. Ik zie tijdens de wedstrijden van PSV vooral een verongelijkt heethoofd die zich steevast bij elk opstootje meldt, als hij er al niet direct bij betrokken is. In zijn ogen veroorzaakt hij nooit een overtreding en zitten scheidsrechters er constant naast.

Waarschijnlijk maakt hij tijdens z’n slaap nog steeds van die irritante wegwerpgebaren. Het is, kortom, geen visitekaartje van het Nederlandse voetbal.

Maar ja, Van Gaal kon blijkbaar niet om hem heen, vooral niet omdat hij hem tijdens een training ook al eens een liefdevol "Ik hou van je" had toegeschreeuwd. In een week waarin de KNVB de homo-emancipatie hoog op de agenda heeft gezet, kan zo’n benoeming dus helemaal geen kwaad.