LONDEN - Bondscoach Marjolein Van Unen is dolgelukkig met de bronzen medaille Edith Bosch.

Door Rypke Bakker

"Dit is heel bijzonder", zegt Van Unen. "Al ben ik wel in één seconde tien jaar ouder geworden."

Van Unen doelt daarmee op de yuko die Bosch kort voor het verstrijken van de tijd tegen kreeg in de strijd om het brons tegen Ye-Sul Hwang. De partij leek beslist.

"Edith moest er toen vol in gaan, proberen zelf te scoren. Dat kan Edith en dat lukte ook. Ze heeft dat intrinsieke, kan er als een beest overheen gaan."

Teleurgesteld

Eerder op de dag had Bosch in de kwartfinale verloren van de Duitse Kerstin Thiele waardoor de kans op goud verkeken was. Van Unen: "Edith was toen heel teleurgesteld. Ze lag op de massagetafel. Ik heb haar maar even gelaten, ze moest voor zichzelf de boel laten bezinken."

"Daarna ben ik erbij gaan zitten en heb ik gezegd: 'Je bent hier niet voor niets. Vier jaar lang heb je hier alles voor opgegeven, je moet nu brons halen. Die kans is er gewoon.' En Cor van der Geest en Elisabeth Willeboordse hebben ook nog het een en ander tegen haar gezegd."

"Toen ze vervolgens besloot dat ze er weer voor ging, stond ze er weer gewoon. Dat heeft ze in zich. Ze kon zich herpakken en brons winnen."

Big smile

Bosch genoot na afloop zichtbaar van het brons. Vier jaar geleden had ze dat volgens van Unen niet kunnen doen. En dat is een gevolg van de transformatie die ze heeft ondergaan.

"Edith is een bijzondere sporter. En een mens dat naar boven en naar onder kan schieten. De laatste twee jaar heeft ze aardig wat ondergaan. Daardoor is ze van een mens dat helemaal geen zin meer had om te judoën gegroeid tot iemand die ervan kan genieten.

"Ze stond weer te trainen met een grote glimlach, een big smile. Dat vind ik zo geweldig, dat ze dat na al die jaren kon."