LONDEN - Goud, dat was het doel voor Edith Bosch woensdag in Londen. Nadat die missie onmogelijk bleek, richtte ze zich nog een keer op, met brons als resultaat.

Door Rypke Bakker

"Ik heb altijd gezegd: ik ga voor goud", zei de judoka na afloop. "Maar dat is wel afhankelijk van hoe een wedstrijddag verloopt."

De Nederlandse verloor in de kwartfinale door één foutje van de Duitse Kerstin Thiele. Via de herkansingen haalde ze echter alsnog brons.

"Misschien knakt tachtig procent van de mensen als je voor goud gaat en je verliest in de kwartfinale, maar zo ben ik dus niet. Ik vind dat ik veerkracht getoond heb door wel nog een medaille te pakken."

"Ja, ik heb een fout gemaakt in de kwartfinale en die werd keihard afgestraft. Maar ik ben echt heel blij met brons."

Opladen

De route naar de derde plaats was niet gemakkelijk, Bosch moest zich na haar nederlaag weer opnieuw opladen.

"Na die kwartfinale heb ik het echt heel zwaar gehad. Ik was een beetje lamgeslagen, wist niet goed hoe ik door moest. Maar toen dacht ik: oké, ik kan ervoor kiezen om hierin te blijven en daarmee een cadeautje weg te geven in de herkansing."

"Maar ik koos er voor om er gewoon te gaan staan met het gevoel: ik zie het wel. En toen ik vervolgens die Japanse vastpakte wist ik: jij gaat niet van mij winnen."

Geen paniek

Winnen deed ze inderdaad tegen Haruna Tachimoto. Daardoor mocht ze om het brons strijden tegen de Zuid-Koreaanse Ye-Sul Hwang. Vlak voor het verstrijken van de tijd kwam Bosch echter een yuko achter.

"Ik raakte toen niet in paniek. Ik dacht eigenlijk bij die score van haar dat ik nog twee minuten had. Toen ik ging staan, zag ik dat er nog maar twaalf seconden over waren. Daarom moest ik volle bak iets proberen."

Dat resulteerde in een gelijke stand in de slotseconde. Bosch: "Ze stond daarna langzaam op, ging een beetje moeilijk staan, bukte wat voorover. Toen dacht ik: jij bent van mij."

Vlaggetjes

In de verlenging werd er niet meer gescoord, waardoor de scheidsrechters moesten beslissen over de winnares.

"Toen de vlaggetjes kwamen dacht ik: als ik er nu niet drie krijg, dan weet ik het niet meer. En toch was er die ontlading. Ondanks een fout haal ik toch weer een medaille, mijn derde olympische plak. Hier ben ik gelukkig mee. Dit betekent heel veel voor me."

"Ik ben twee jaar geleden een proces gestart om hier zo goed mogelijk te staan. Dat was niet makkelijk, ik heb heel hard gewerkt."

"Nu ga ik er met volle teugen van genieten. Ik heb de Spelen nog nooit zo gefocust en ontspannen beleefd. Op deze manier kan ik nog vier jaar door, maar dat doe ik niet. Ik ga nog een jaartje door. We gaan kijken naar een gepast afscheid."