Toen ik het dorpje binnen kwam rijden en het plaatselijke voetbalveld met gras tot aan mijn oksels zag, had ik al een slecht voorgevoel. Dit ging een eenzame avond worden.

Door Daan Dekker

Het enige oranje dat ik in Zielonka aantrof waren de bloemen voor mijn hotel. De receptioniste wist wel een plek waar ik Nederland-Duitsland kon kijken. In het hotel zelf. “Want in het dorp is verder niks, wij hebben een groot scherm opgehangen."

Rond half negen leidde ze me naar de zaal op de eerste verdieping. “Hier is het.” Op het scherm bespraken Poolse analisten de sterke punten van Oranje. Maar wat me vooral opviel: alle 32 stoelen in de ruimte waren leeg.

Ik haalde maar snel een halve liter bier bij de bar beneden. Eenmaal terug waren twee van de 32 stoelen bezet. Door Bartlomiej en Matusz. Twee studenten die een paar dagen over waren uit het zuiden van Polen.

Verraders

Ze zouden me gaan steunen. Bartlomiej had daar twee goede redenen voor. “Lukas Podolski en Miroslav Klose zijn verraders. Ze zijn geboren in Polen, hebben hier een paar jaar gewoond, toch komen ze uit voor Duitsland.”

“Van Podolski accepteer ik het. Hij wilde voor Polen spelen, maar de bondscoach zag het niet in hem zitten. Nu speelt hij voor Duitsland, maar hij houdt van Polen. Klose niet, hij minacht ons.”

De tweede reden woog echter zwaarder voor Bartlomiej. “Duitse vrouwen zijn lelijk. Geef mij maar Poolse, Tsjechisch of Russische dames. Heb je de vrouwen bij de oktoberfeesten wel eens gezien? Die zien er niet uit in die gekke kleding.”

We proostten, de wedstrijd kon beginnen. Matusz wilde nog wat kwijt over Nederland. “Een goed land”, verzekerde hij me. “ Ik heb een paar vrienden die een paar maanden per jaar in Nederland werken. Ze planten bloembollen.”

Wilders

Of hij ooit van Geert Wilders had gehoord, vroeg ik. “Ja, ja, hij vindt Poolse mensen niet zo leuk. Ik snap hem wel, wij pikken jullie banen in.”

Ik twijfelde: of het hele politieke landschap van Nederland uit gaan leggen of me volledig op de wedstrijd richten. De keuze was snel gemaakt.

Ik zag de 1-0, 2-0 en keek gefrustreerd om me heen. Er waren twee kijkers bijgekomen. Vijf van de 32 stoelen waren bezet. De 2-1 maakte het ook in Zielonka nog even spannend. Maar Bartlomiej zei het na het afloop terecht: “Duitsland was beter.”

Terwijl de Poolse analisten dat ook vertelden, snelde hij naar de bar om terug te komen met een halve liter bier. “Alsjeblieft, als troost.”