"Wanneer stop je er mee?"

Kim Clijsters had zojuist in de tweede ronde van het Unicef Open verloren van de onbekende Romina Oprandi. En erger, ze was geblesseerd geraakt aan haar enkel. Wimbledon was in gevaar.

Ondanks al die tegenspoed zat er een ietwat aangeslagen, maar geen chagrijnige vrouw achter de tafel voor de persconferentie. In vloeiend Engels en vriendelijk Vlaams gaf ze antwoord op alle vragen. Tot die ene vraag (die overigens niet van mij kwam).

“In 2333”, antwoordde Clijsters met een cynische blik in haar ogen.

Oorbellen

Die middag in juni 2011, na die ene vraag, was de enige keer dat ik iets van irritatie bij Kimmeke kon bespeuren. Verder bleef ze altijd het keurige, vrolijke meisje uit Bree. Een welbespraakte gentlewoman.

En een verademing tussen al die hakkelende Oostblokmeisjes. Of Maria Sjarapova, die alleen opfleurt als je vraagt naar haar nieuwe oorbellen.

Zelfs na haar nederlaag tegen Arantxa Rus op Roland Garros bleef ze vriendelijk. Ze complimenteerde de Nederlandse met de mooiste overwinning uit haar tennisleven. Natuurlijk had Clijsters last, was ze niet honderd procent. Maar dat was geen excuus. Arantxa had gewonnen, omdat ze beter had getennist, was haar conclusie.

Tennismachines

Clijsters kan relativeren als geen ander. Tennis is immers niet meer het belangrijkste in haar leven. Dat is haar dochtertje Jada. Met vader Brian reist het gezinnetje de wereld over voor de carrière van mama. Het plezier van het gezin staat daarbij voorop. Niet de carrière van mama. Clijsters is een fulltime moeder, die bijklust op de tennisbaan.

Maar wel een moeder die verdomd veel presteert. Na de geboorte van haar dochter won ze twee keer de US Open en een keer de Australian Open. Keer op keer rekende de parttime tennisster af met de voorgeprogrammeerde Russische tennismachines. Het zegt veel over het niveau van het vrouwentennis. Maar ach, wat maakt dat uit.

Antwoord

Dit jaar reikte Clijsters tot de halve finale van de Australian Open. Ze verloor in drie sets van Victoria Azarenka. En daarna? Daarna kreeg die ene journalist alsnog antwoord op zijn vraag. "Ik keer niet meer als speelster terug in Melbourne", zei ze voor de camera van Sporza.

Na de Olympische Spelen stopt ze ermee. En tot die tijd reist het gezin Clijsters de wereld rond, tennist mama en staat ze daarna bij winst én bij verlies de journalisten vriendelijk en vrolijk te woord.

Dag Kimmeke!