10 oktober 2010, twee maanden voordat ik in dienst trad bij NUsport. Als student journalistiek struinde ik de Haagse amateurvelden af voor een verslag in de regionale krant. ADO Den Haag tegen GONA stond er die zondagmiddag op het programma.

ADO Den Haag? Nou, nee, niet helemaal. Het waren de amateurs van ADO, een groep spelers die te oud was voor de A'tjes en niet goed genoeg voor Jong ADO Den Haag.

Het was de uitzichtloze, laatste halte van de jeugdopleiding. Een seizoen lang voetballen in de tweede klasse C tegen plaatselijke liefhebbers als laatste kans om te bewijzen dat je in de toekomst nog iets voor de club kunt betekenen.

Kleren wassen

Onlangs kwam het team in het nieuws. ADO wilde af van spits Jordy Brouwer, die ooit door Liverpool werd weggeplukt uit de jeugdopleiding van Ajax. Vorig seizoen was hij de stand-in voor Dmitri Bulykin, dit seizoen kwam hij niet meer in aanmerking voor het eerste elftal, nadat hij te dik terugkeerde van vakantie.

Zelfs bij Jong ADO kwam Brouwer niet meer aan de bak. Je kunt mee doen bij de amateurs, was de boodschap van de club. Brouwer bedankte voor de eer. Hij zag geen heil in drie keer per week trainen en op zondag een wedstrijdje spelen op een veld naast het Zuiderpark.

"Eigen kleren wassen", dat vond hij "echt te ver gaan", vertelde hij tegen Voetbal International. Brouwer liet zijn contract ontbinden en houdt zichzelf sindsdien fit tot er een nieuwe club voor hem komt. Alles beter dan de amateurs van ADO, moet hij gedacht hebben. Alles beter dan het afvoerputje van de jeugdopleiding.

Bouwvakkers

Tegen GONA speelde dat afvoerputje vorig jaar geen beste wedstrijd. Bij rust was het 1-1, maar de 'echte' amateurs hadden halverwege een voorsprong verdiend. Bakkers, schilders, bouwvakkers, die doordeweeks na werktijd trainden en op zondagmiddag voor de lol tegen een balletje trapten. En deze week was dat tegen een stel bijna uitgerangeerde ex-jeugdspelers van ADO Den Haag.

"Waarom bestaat dit zogeheten amateurelftal van ADO Den Haag?", vroeg ik in de rust in de koffiekamer. "Waarom investeren, hoe weinig ook, in een groep spelers die te oud is voor de A'tjes en niet goed genoeg voor Jong ADO?" Jongens die in de tweede klasse van de amateurs niet eens met gemak een wedstrijdje kunnen winnen.

"Omdat we hopen dat één of meer van deze jongens alsnog het eerste elftal haalt", was het antwoord van mensen van ADO Den Haag.

Rossige spits

Van de tweede klasse amateurs naar de eredivisie. Ik kon het me niet voorstellen. Nee, ik had niet het idee dat ik één van de spelers, die ik die middag tegen GONA zag stuntelen, ooit terug zou zien in het Kyocera Stadion.

Tijdens de tweede helft keek ik voor de zoveelste keer naar het blaadje met de opstelling. Kieboom, Van Toor, Korteling, Tavilla, Van Pelt, Ripson, Artemis. Stuk voor stuk jongens die nooit het eerste elftal van ADO konden halen, zo dacht ik. En ook die rossige spits niet, die vlak voor tijd de 2-1 binnenschoot in de korte hoek.

Slalom

Een jaar later startte die rossige spits voor bijna 11.000 toeschouwers in de basis tegen Heracles Almelo. Na acht minuten slalomde hij ADO Den Haag naar een 1-0 voorsprong. Het was alweer de derde treffer dit seizoen van Mike van Duinen.