Met de koers van de vallende bladeren als laatste proeve van bekwaamheid en de verrassende nominaties voor de verkiezing wielrenner van het jaar op zak, kunnen we het herfstrapport van de tien beste jongetjes van de Nederlandse wielerklas opmaken.

Als Bauke Mollema zaterdag niet wint, sluit Nederland een mager jaar af.

Lars Boom
Wat een talent. Als dat er eens uitkomt. Boom heeft het venijn en het vuur van een echte killer. Is alleen nog veel te lief voor zichzelf. Dat overwint Boom hopelijk met de jaren.

Vooralsnog bouwt hij gestaag aan een fraaie erelijst, de Ronde van Groot-Brittannië is een mooie opstap. In de tijdritten speelt hij altijd een rol, daar wordt met Boom rekening gehouden. Nu lekker genieten thuis, maar volgend jaar ook gewoon in koers blijven als je even geen zin hebt.

Theo Bos
Theo blijft groeien, maar moet zijn motor nog altijd vergroten en mag daarom niet nog een jaar zonder grote ronde meemaken. Boekte toch weer vijf zeges als prof en pakte en passant brons op de WK baan. De Spelen spoken nog altijd door het hoofd, alleen op welk onderdeel deelname succesvol kan zijn blijft een levensgroot vraagteken.

Aan de hand van leermeester Mark Renshaw kiezen voor de weg ligt voor de hand. “Volgend jaar zes overwinningen,” zei Bos eerder deze week. Dat zou mooi zijn, opnieuw vijf mag ook, maar dan eentje erbij op echt hoog niveau.

Johnny Hoogerland
Heeft een erelijst van likmevestje dit seizoen, ‘beste Nederlander in La Doyenne’ staat zo gek. Johnny deed wel wat een prof moet doen: zich onderscheiden, door de bolletjestrui te pakken in de Tour de France.

Achteraf kwam die valpartij ook goed uit, want ‘we’ hadden er een held bij. Hoogerland blijft onze eigen Thomas Voeckler, altijd aanvallen, altijd opvallen. Op een dag gaat dat zich uitbetalen in klinkende overwinningen. De klinkende munt heeft hij deze zomer al gepakt.

Robert Gesink
Boekte héél lang geleden een paar overwinningen waarmee de verwachtingen voor de Tour de France tot buitencategorie hoogte werden gekrikt. En na de, opnieuw, zware valpartij in de Tour werd het te lastig die verwachtingen waar te maken.

Reageerde ook nog eens verongelijkt op de kritiek en dook het moeras van boosheid en onzekerheid in. Kijkt nu terug op een zwaar tegenvallend seizoen. Als Gesink valt, doet-ie dat op Champions League-niveau, zo ook in het najaar. Nu rest slechts de hoop op een goed herstel.

Steven Kruijswijk
Ontdekte in de Vuelta a España dat een grote ronde ook vervelend kan zijn. Na twee Giro’s op een wolk te hebben gereden, kwam in Spanje de ontnuchtering. Nu moet hij zijn onbevangenheid en brutaliteit zien te bewaren.

Niet panikeren, gewoon doen wat hij altijd deed. Na zijn negende plek in de Giro d’Italia en zijn overwinning in Zwitserland staat hij wél terecht op het podium van wielrenner van het jaar.

Sebastian Langeveld
Raakte na z’n overwinning in de Omloop Het Nieuwsblad zo in de vergetelheid dat-ie nu niet eens genomineerd is voor de verkiezing wielrenner van het jaar.

Had hij na zijn meegepikte overwinning in de ploegentijdrit van de Tirreno-Adriatico maar niet in een vervroegde winterslaap moeten duiken. Kwam alleen nog in het nieuws met z’n overstap naar het Australische project GreenEdge. Het is te hopen dat de Aussies het talent met een schop onder z’n achterste wakker schudden.

Bauke Mollema
Collega Manon Colson roept het al jaren: "Áls een Nederlander een grote ronde wint, dan is het Bauke."

Daar kon zij wel eens gelijk in krijgen. Het optreden in de Vuelta a España met de winst van de groene trui deed zelfs Groningse harten sneller kloppen. Met zijn explosiviteit, ontwaakte koersinzicht en klimcapaciteiten moet 2012 wel een mooi jaar worden.

Alleen, hij won geen koers dit jaar (nee, ook de Giro dell'Emilia niet, ook al stak hij zijn handen in de lucht), dan tel je internationaal nog niet mee. En wat zegt een Groninger dan? Net niks.

Wout Poels
Behaalde één zege, een etappe in de minder aansprekende Tour de l’Ain. Veel belangrijker zijn de ereplaatsen in de grote koersen Tirreno, Polen en de Vuelta. Daar heeft hij gespeeld met de grote jongens en die gaven Woutje af en toe een flinke tik op de neus.

Daar wordt Poels zelf een kranige kerel van. Heeft geleerd dat-ie een klimmer is en moet nu alleen nog meer gaan winnen. Poels komt natuurlijk dit jaar nog niet in aanmerking voor de titel wielrenner van het jaar.

Maarten Tjallingii
En daar ging-ie weer, de Dirk Kuijt van het Nederlandse wielrennen. Opnieuw in de aanval. Alweer in een ontsnapping. Als hij meedoet kent de koers een ander verloop dan zonder zijn aanwezigheid.

Dat motto moet zijn drijfveer zijn, uiteindelijk levert het geen pepernoot op. Het zij hem vergeven, keer op keer hopen we voor de tv. Hij ontrekt zich tenminste aan de lethargie die zich veelal van de Nederlanders meester maakt.

Pieter Weening
Heeft de pech dat-ie in een land woont waar opvallen hoger wordt gewaardeerd, dan een mooie etappezege plus het drie dagen dragen van de roze trui. De vergeetachtigheid bij de club 48 onthoudt hem van de voordracht voor de wielrenner van het jaar verkiezing.

Jammer voor hem dat hij zijn prestatie vroeg in het seizoen leverde en nauwelijks meer koersen reed nadat bekend werd dat hij vertrok naar GreenEdge. Blijft een supertalent, tandje lichter af en toe, toefje explosiviteit en hij gaat nog veel meer winnen.