DAEGU - De Olympische Spelen van Peking waren drie jaar geleden zijn laatste grote internationale optreden. ''Sindsdien is de tijd voorbijgevlogen, maar voor mij lijkt het net gisteren'', keek Rutger Smith vrijdag vooruit naar de WK atletiek die zaterdag in Daegu van start gaan.

Na bijna drie jaar tegenslag maakt de 30-jarige Groninger eindelijk zijn rentree op het mondiale podium. ''Als je het zo bekijkt, heeft het wel te lang geduurd.''

Smith pakt in Daegu maandag de discus in de hand, de discipline waarop hij 4 jaar geleden in Osaka tijdens de WK brons veroverde. Sindsdien is er veel gebeurd met de krachtpatser. Een golf aan blessureleed, waarbij de rug het kwetsbaarste lichaamsdeel vormde, en het verlies van zijn vader leken de loopbaan van Smith te breken.

''Natuurlijk heb ik wel eens getwijfeld of ik nog op het hoogste niveau zou terugkomen. Als mijn rug niet beter was geworden, was ik waarschijnlijk al gestopt.''

Blessure

Dit jaar keerde hij terug in de wedstrijden en kwalificeerde hij zich met de kogel direct voor de Europese indoorkampioenschappen in Parijs. Hij haalde de Franse hoofdstad niet door een blessure aan een borstspier.

Smith vertrok vervolgens voor een trainingsstage naar Amerika, waar hij met de discus in zijn eerste wedstrijd de limiet voor de WK en een olympische nominatie binnenhaalde. ''Dat gaf al aan dat ik weer op niveau terug was'', keek hij vrijdag terug op zijn worp van 65,60 meter.

Blessure

Een jaar geleden woog Smith 114 kilo. Toen hij na de zomer van 2010 de krachttraining weer oppakte, sloeg de weegschaal binnen een maand weer uit naar 130 kilo. Inmiddels zijn er nog 6 kilo bijgekomen.

''Misschien is het allemaal wel te snel gegaan. Toen ik weer met krachttraining begon, kreeg ik bij het bankdrukken 140 kilo omhoog. Heel snel liep dat op naar 190 kilo. Het ging ineens heel hard'', deed hij vrijdag een poging de kleine fysieke klachten van dit seizoen te verklaren.

Tegenslagen

De vele tegenslagen hebben Smith harder gemaakt. ''Ik ben er 2,5 jaar uit geweest. Ik ga nu niet roepen dat ik hier in Daegu voor een medaille ga. Ik wil de finale halen. Dat is het eerste doel."

"De zenuwen die ik vroeger had, ben ik inmiddels wel kwijt. Maandag moet ik me kwalificeren voor de eindstrijd. Het gevoel dat het op dat moment moet gebeuren, heb ik gemist. Het is het mooiste gevoel dat er is.''