AROSA - Een jaar olympisch kampioene. Nicolien Sauerbreij is er niet elke dag mee bezig, maar het trotse gevoel is nog aanwezig. De eerste olympische sneeuwkampioene van Nederland heeft een druk en bewogen jaar achter de rug.

Terugkijkend op het seizoen, springt de zilveren medaille op de WK in La Molina eruit.

''Dat was het doel. Seizoen dus geslaagd'', zegt ze. Maar dat is te gemakkelijk voor de sportvrouw van Nederland. ''Het echte gevoel van de 'koningin van de piste' ontbrak dit seizoen.''

Sauerbreij doelt met het laatste op de prestaties in het wereldbekercircuit. De 31-jarige perfectioniste had zich er na voortreffelijke zomertrainingen veel meer van voorgesteld dan het 'rapport' dat nu voorligt en de zevende plaats in Limone Piemonte en Stoneham als beste resultaten telt. Zondag sloot ze de wereldbekercyclus af met de 28e plaats in Arosa.

Steeds net niet

''Het was het steeds net niet. Elke keer was er wel iets in de voorbereiding waardoor mijn ideale plaatje niet klopte. Of de piste was prut, of er ging iets mis in de aanloop of de omstandigheden waren niet de mijne zodat een normale prestatie niet eens mogelijk was. Het zat gewoon niet mee'', concludeert ze.

Drie seizoenen regeerde Sauerbreij op de sneeuwpistes. Ze won wereldbekerwedstrijden, verzamelde kristallen bollen als winnares van een WB-klassement; alles liep op rolletjes met als toetje 26 februari 2010 waarop de kleine Amsterdamse tot grote hoogte steeg onder de meest zware omstandigheden in de bergen rond Vancouver.

Iets meer dan een jaar later is ze een stuk wijzer. En dan heeft ze het zeker niet alleen over het financiële aspect van die titel.

''Er moest een knop om, vooral in mentaal opzicht. Ik moest weer leren om te gaan met verliezen. Dat vereiste veel mentale kracht'', kijkt ze terug op het seizoen waarin ze overal 'olympic champion' en 'olympiasieger' hoorde. Ze ervoer het niet als druk of last. ''Het is juist een fantastische ervaring.''

Gevoelig

Een paar weken voor de WK maakte ze pas op de plaats. Sauberbreij wilde presteren, maar ze was moe. Haar focus op sport was in het gedrang gekomen.

''Je blijft gevoelig voor tegenslagen. Daar moet je echter zelf zien uit te klimmen. Je moet accepteren dat je ook mindere jaren kunt hebben. Technisch klopte het wel, alleen werd het nergens gesteund door een goede training of een goed resultaat. Ik straalde niet uit van 'here I come, probeer me maar te verslaan'', zegt ze. ''Ik had die rust gewoon nodig.''

In La Molina toonde ze haar veerkracht. Op de reuzenslalom lukte het niet, maar de slalom onder moeilijke omstandigheden maakte alles goed. Dat gaf maar weer eens aan dat Sauerbreij op de momenten dat het moet, er ook altijd staat. Het zilver voelde als goud.

''Ik heb op de WK het beste eruit gehaald, net als op de Spelen. Dat WK is een enorme opsteker geweest. Ik blijf echter dat meisje dat altijd het gevoel heeft dat ze zich moet bewijzen, al weet ik dat het niet altijd goed kan gaan.''