Te pas en te onpas vertelde Mark van Bommel de voorbije dagen hoe fijn het wel niet is om bij Oranje te zijn. En dat hij zeker wist dat de zieke/geblesseerde Robin van Persie, Rafael van der Vaart en Nigel de Jong dolgraag hadden meegedaan tegen Oostenrijk.

Hoewel ik dan in eerste instantie, veel te cynisch, denk: oh god, Van Bommel moet weer laten merken dat dit Oranje (van schoonvader Bert van Marwijk) veel fijner aanvoelt dan het vorige Oranje (van boze stiefvader Marco van Basten) klopt die constatering als een bus.

De internationals leven hartstochtelijk toe naar de uitjes bij het Nederlands elftal, zelfs als het een oefenduel tegen Circus Arnautovic betreft.

Voetbalfeestje

Niet ieder duel verloopt even vloeiend. Maar alleen de Hollandse trainingen zijn al ‘een voetbalfeestje op zich’, zoals Royston Drenthe het uitdrukt.

Hij vertelde me vorige week dat hij in Katwijk een oefensessie had beleefd die hij in drie jaar Real Madrid niet had meegemaakt. Alles geënt op techniek, op creativiteit, op plezier. Hij hunkerde hardop naar zijn tweede interland.

Even weg uit het angstige, onnavolgbare regime van Hercules Alicante. Even op adem komen tussen landgenoten die, aldus Drenthe, ‘het spelletje echt snappen en het lef hebben om het zo te spelen, snap je’.

In de clinch

Vooral de Bundesliga-spelers bij Oranje zullen zich er iets bij kunnen voorstellen. Joris Mathijsen had minder beweeglijke ploeggenoten kunnen uitkiezen (bijvoorbeeld de statische exemplaren van zijn club Hamburger SV) om ritme op te doen.

Ruud van Nistelrooij laafde zich aan het warme bad voordat hij in Hamburg weer in de clinch moet met zijn overgevoelige superieuren. Eljero Elia toonde in één helft meer tricks and flips dan hij in een half Bundesliga-seizoen heeft laten zien.

“Hier kan dat”, vertelde hij na afloop. “In Duitsland spelen we veel minder op de helft van de tegenstander, moet ik steeds terug. Eindelijk kon ik me weer eens helemaal uitleven.”

Crusoe

Klaas-Jan Huntelaar voelde zich eindelijk weer spits in plaats van Robinson Crusoe. Liefst drie keer kwam hij in scoringspositie. Dat was drie keer vaker dan tijdens de voorgaande zes duels met werkgever Schalke.

Zijn doeltreffende kopballetje was het regenbuitje dat zijn Duitse doelpuntendroogte nodig had. ‘K-J’ oogde bevrijd en keert vol goede moed terug in Gelsenkirchen.

Ja, dat het prettig is om bij Oranje te zijn, hoeft niet steeds benadrukt te worden. Dat zien we zo ook wel.