Dit schaatsseizoen kan me maar niet bekoren. Jan Blokhuijsen versus Ivan Skobrev tijdens het EK allround, leuk hoor, maar ik voelde vooral de afwezigheid van de man wiens naam we soms niet meer lijken te mogen noemen.

Verder versleepte het hele schaatscircus zich voornamelijk tussen NK, trainingskamp, World Cup en skate-off en bij velen in dat kleine wereldje begon ik verschijnselen van een post-olympische depressie waar te nemen.

Toen begon de eerste dag van het WK sprint en was er vuurwerk. Eindelijk. Maar net toen iedereen weer een beetje zin kreeg, gooide Dr. Bibber er op de tweede dag een fikse plens water overheen. U weet wel, het pandemonium rond de welles/nietes-diskwalificatie van Stefan Groothuis.

Depressie

En nu hebben we nog maar twee kansen om uit deze schaatsdepressie te komen: het WK allround en de WK afstanden. Ireen Wüst en Blokhuijsen kunnen immers wereldkampioen allround worden in Calgary, in Inzell gloort er goud voor Margot Boer of Annette Gerritsen op de 500 meter, voor Wüst op de 1000, 1500 en 3000 meter en bij de mannen voor de tweemans-Bob van BAM (De Jong en De Vries) op de lange afstanden.

Verder doet de gehele Control-ploeg mee om goud op de 500, 1000 en 1500 meter. Ik durf zelfs te voorspellen dat Groothuis die van de 1000 pakt.

Grote winnaar

Over Groothuis gesproken. Vorige week beschreef ik op deze plek dat hij ondanks zijn vierde plaats op het WK sprint toch de grote winnaar was omdat er zoveel vrienden voor hem op de bres waren gesprongen. Ik sloot dat stukje af met: “TVM-trainer Gerard Kemkers zit er overigens zeer waarschijnlijk niet tussen. Hoe dat zit, leest u in het nieuwste magazine van NUsport.”

In dat magazine beschreef ik het hele pandemonium van wel gediskwalificeerd tot niet gediskwalificeerd en van rennen door gangetjes richting parkeerplaats en weer terug, op zoek naar Groothuis.

Ergens in dat pandemonium gebeurde er iets. Terwijl Groothuis zich afreageerde in het gymzaaltje aan het einde van een gang, stonden fotografen aan het begin ervan te wachten op een glimp van hem, toen Kemkers langsliep en plots lachend in de lenzen van de camera’s riep: “Zo, en op wie staan jullie te wachten, dan?”

Beladen moment

Een dergelijk grapje in het openbare schaatsleven op zo’n beladen moment? Ik vond dat vreemd en Mark Tuitert, die naast me stond, vond dat ook. “Zal wel blij zijn dat Control hier geen prijs pakt”, zei de ploeggenoot van Groothuis desgevraagd schouderophalend.

Ik had Kemkers vervolgens even moeten vragen naar zijn beweegreden voor die reactie, want achteraf blijkt dat hij verontwaardigd was over de diskwalificatie van Groothuis en dat hij zijn gedrag naar de fotografen toe cynisch bedoelde.

Het was een vorm van humor die ik helaas niet heb begrepen, een reactie die ik verkeerd heb geïnterpreteerd. De laatste zin in mijn opinie van vorige week zou de indruk hebben kunnen wekken dat Kemkers blij was met de diskwalificatie van Groothuis en daarom was die zin overbodig en misplaatst.

Sorry Gerard.