RIDDERKERK - Misschien begint Suzanne Harmes komend weekeinde in Rotterdam wel aan haar laatste grote optreden als turnster.

Acht jaar nadat ze met de Nederlandse vrouwenploeg Europees zilver haalde in Patras kijkt ze even niet verder dat de wereldtitelstrijd in Rotterdam.

''Pas daarna ga ik bedenken wat mijn plannen zijn.''

Het plezier in haar sport is er nog wel. Na twee moeizame jaren gedijt Harmes in haar rol als nestor van de ploeg. ''Er staat nu echt een team. Dat was in het verleden wel eens anders. Eigenlijk was er altijd gezeik en waren er heel veel groepjes.''

Harmes (24) oogt relaxed in het Van der Valk-hotel in Ridderkerk.

De commotie rond Yuri van Gelder, met wie ze dit voorjaar een trainingshal in Rosmalen deelde, laat ze zoveel mogelijk langs zich afglijden. ''Wij weten ook niet meer dan wat er officieel naar buiten is gebracht.''

Peking

Ze herpakte zich na een moeilijke periode die begon na de Spelen van 2008. In Peking was Harmes Nederlands enige vertegenwoordigster op de turnvloer. Dat was wonderbaarlijk, want ruim een jaar eerder was ze bevallen van zoon Lugano.

Ze miste net de meerkampfinale. ''Eigenlijk ben ik met de jurering gewoon genaaid op brug en balk. Turn ik daar in een Russisch of Amerikaans pakje dan scoor ik hoger en hoor ik gewoon bij de beste 24.''

'Feestbeest'

In een mislukte poging haar A-status bij NOCNSF te behouden forceerde ze zich richting wereldbekerfinale eind 2008 in Madrid. Een slepende enkelblessure en problemen rond haar club De Hazenkamp leken alsnog het einde van haar loopbaan in te luiden.

Nadat ze zich ook niet had geplaatst voor de WK van vorig jaar in Londen werd Harmes meer levensgenieter dan topsporter. ''Ik ben leuke dingen gaan doen: naar mijn zus in Brazilië, met een paar vriendinnen op stap in Barcelona. Ik deed alleen nog wat fitness.''

Ze had toch al de reputatie van een 'feestbeest' maar in Ridderkerk loopt toch vooral een turnster met een focus op de wedstrijd.

''Nee, even niet uitgaan of etentjes. Ik heb er altijd leuk bij geleefd. Misschien dat ik daarom nog actief ben. Als het altijd alleen maar turnen was geweest, was ik wellicht op mijn achttiende al gestopt.''

Niveau

De wereldtitelstrijd in Rotterdam en het vertrouwen van sponsor Lotto motiveerden haar. Op een WK ontbrak ze om uiteenlopende redenen sinds 2005, toen ze brons won op vloer in Melbourne.

Harmes voelt zich topfit, mede door een krachtprogramma waarmee ze tijdens een trainingsstage deze zomer in Frankrijk begon.

''Maar ik haal in mijn oefeningen nog niet het niveau van de Spelen. Daarvoor ben ik te laat begonnen en hebben rugklachten me te vaak gehinderd.''

Schuldgevoel

Inmiddels ervaart ze dat zoon Lugano zijn moeder meer en meer mist. ''In 2008 was ik vijf weken op rij van huis, maar nu beseft hij het veel meer dat ik er weinig ben."

"Ik voel me soms schuldig, ik heb straks wat in te halen.''

'Straks' is na de WK als ze, inmiddels weer studerend (sociaal psychologisch werk) in Arnhem, de toekomst gaat overzien. ''Het gaat nu even alleen om dit toernooi.''