De Grote Twee hadden het geluid al uit hun geheugen verbannen. Maar plots werden ze er weer mee geconfronteerd. De FIFA had verordonneerd dat minimaal één training van de deelnemende landen openbaar moest zijn en vandaag was het zover.

Met duizenden tegelijk kwamen de Zuid-Afrikanen zich laven aan de oefenstof van Oranje. Het leverde een bont palet op van kleding en hoofddeksels, met één gemeenschappelijke deler: de vuvuzela. Die ergernis- en hoofdpijn opwekkende lawaaitoeter waarmee elke Zuid-Afrikaanse fan is uitgerust.

Gewapend met dit 'instrument' beklommen ze vanochtend de rustieke tribune van het rugbyveld van Wits University dat al snel doorboog onder het gewicht en het lawaai.

Concert

Want al snel brak er een concert los dat deed denken aan het samenspel van een kudde verkouden olifanten. Het monotone, doordringende geluid voorkwam dat de spelers elkaar verstonden, ook inspanningsfysioloog Luc van Agt moest tijdens de shuttletest van een fluitje gebruik maken omdat de normale aanwijzingen via de geluidsinstallatie niet te verstaan waren.

Het leverde grappige taferelen op. Bert van Marwijk die zich met handen en voeten verstaanbaar moest maken in plaats van met de mond. Duim omhoog, armen vragend naast de schouders, zo moet een Nederlandse trainer zich voelen in een ver en vreemd land.

Of het toeval was of niet, maar het leverde de slechtste training op sinds tijden. Inspeelpasses mislukten, doelpunten waren schaars en het enige dat Bert van Marwijk kon doen was met de duim naar beneden wijzen.

Lawaaitoeter

Tijdens de oefenduels van Oranje in Nederland mochten de vuvuzela's niet het stadion in, komende maandag tijdens Nederland-Denemarken schallen er vele tienduizenden.

Als je het zo bekijkt, had deze open training toch nog zin. Maar De Grote Twee denken niet dat Van Marwijk nog vaker de poorten openzet voor het publiek en die vreselijke lawaaitoeter.