Ha, die groene designblokjes zijn van de baan verdwenen en liggen nu vast in een hele diepe emmer die weer ergens verstopt staat in een bezemkast, naast de zwabbers.

Sven kan gerust zijn, de blokjes zijn vanaf nu weer gewoon rood, zoals het hoort. De Canadese afleidingsmanoeuvre heeft maar kort gewerkt.

Nee dan Sven, die zette mij op het verkeerde been. Ik zag van de week zijn geheime wapen en het heeft mijn blik op broodbeleg ondersteboven gegooid.

Hagelslag vond ik altijd iets voor kleuters, voor jankertjes die in hun tuigjes dom zaten te lachen en daarna hun ontbijt uitsmeerden over hun kwijlende mondjes. Om de helft van die kleffe troep vervolgens op de grond te mieteren.

Maar dat vindt Sven niet. Sven stond op van zijn tafel en pakte het pak vast, en liep er mee naar de lift van het hotel. Vruchtenhagel, gemaakt door De Ruijter ('broodversierder sinds 1860').

Noodgevallen

Bøkko vreet halve zeehonden, Skobrev iets geks in wodka geflambeerd, Fabris geroosterd speenvarken met tijm en Hedrick een stapel hamburgers. Helpt niet sukkels! Je moet 'knapperige hagels in vrolijke kleuren' over je bruine boterham stró-jen.

"Eén pak is wel genoeg hoor," zei Sven later. Hij vertelde dat hij weinig ander beleg meegenomen van huis. "Het is meer voor noodgevallen, als er niets is."

Kijk, dat noem ik een gedegen voorbereiding. Die groene blokjes haalden me uit mijn evenwicht. Nu ben ik er weer gerust op.

Nando Boers van Sportweek schrijft elke dag tijdens de Winterspelen een column over sport en andere zaken. Hij volgt vooral het schaatsen, maar hij ziet veel meer.