SAINT-DENIS - Als rasoptimist weet squasher Laurens Jan Anjema overal wel iets positiefs uit te halen. Maar dat de enkelblessure die hem in het voorjaar twee maanden aan de kant hield hem goed heeft gedaan, vraagt toch om nadere uitleg.

 ''Ik ben er achter gekomen dat het soms best goed is om een tijd niet te spelen'', zegt de 26-jarige Hagenaar vanaf het Franse eiland Réunion, waar hij dit weekeinde zilver won.

''Ik was bijvoorbeeld hartstikke fit omdat ik noodgedwongen veel fitnesstrainingen heb gedaan. Ook was ik superhongerig, enorm gemotiveerd, toen ik eindelijk de baan weer op mocht. Dat zou ik vaker moeten doen.''

Volwassen

Ook was er tijd voor een goed gesprek. ''Ik heb veel met mijn trainers gesproken. Dat ik nu toch eindelijk eens volwassen moet worden. Ik heb op de baan nog een bepaalde onbevangenheid. Dat is de positieve bewoording."

"Maar eigenlijk betekent het dat ik vaak te veel risico neem op belangrijke momenten. Dat gaat nu beter. Al won ik de halve finale op Réunion wel weer op een risicobal'', voegt hij er snel aan toe.

Pauze

Hoe dan ook, de gedwongen pauze heeft hem goed gedaan. Dat bleek ook wel uit de resultaten. Met slechts één proefwedstrijdje in de benen won Anjema bij zijn rentree eind mei meteen brons op het Europees kampioenschap.

De daaropvolgende twee toernooien, de laatste van het seizoen, werd hij respectievelijk eerste en tweede. Vorige week in Toulouse was hij in de finale van het proftoernooi uit de World Tour te sterk voor de Duitser Simon Rosner. Dit weekeinde bereikte hij wederom de finale, maar moest de hoofdprijs uiteindelijk afstaan aan Europees kampioen Thierry Lincou.

Tank

''De eerste game was close, 11-13, maar daarna had ik niets meer in te brengen. De tank was leeg. Het was mijn achtste wedstrijd in elf dagen. Dat was iets te veel van het goede.''

Anjema maakt in ieder geval, geheel tegen de verwachting in, aan het eind van het seizoen nog een flink sprongetje op de wereldranglijst. Op de ranking van 1 juli zal hij stijgen van de achttiende naar de vijftiende plaats, slechts één plek verwijderd van zijn beste ranking ooit.

Top twaalf

''Volgend seizoen wil ik toch echt richting top twaalf. Ik heb nu lang genoeg rond de zestiende plaats gehangen. En in de toernooien uit de Super Series moet de kwartfinale haalbaar zijn'', zegt de linkshandige speler strijdlustig. Na een korte vakantie hervat hij de trainingen voor het nieuwe seizoen weer. Die gaat hij anders indelen.

''Ik ga perioden inlassen waarin ik niet zo vaak op de baan sta, maar alleen fysieke trainingen doe. Afgelopen jaren was ik vaak al squashmoe voordat een toernooi begon. Ik heb nu geleerd dat het ook anders kan.''