ALMERE - Het contrast was groot na afloop van het wereldkampioenschap. Winnares Chrissie Wellington hupte zondag na 4 kilometer zwemmen, 120 kilometer fietsen en 30 kilometer hardlopen nog kwiek over het Havenhoofd van Almere en praatte honderduit.

Nummer drie Yvonne van Vlerken zeeg compleet uitgewoond ineen en kon nauwelijks een woord uitbrengen.

De een, Wellington, voelde zich na het wk triatlon lange afstand kiplekker. "Ik voel me geweldig. Het was een fantastische wedstrijd." De ander, Van Vlerken, was een zielig hoopje ellende. "Het was heel zwaar. Ik heb op karakter brons gehaald."

De Britse Wellington en de Nederlandse Van Vlerken gelden als de beste triatletes ter wereld. De 29-jarige Van Vlerken bezit sinds juli het wereldrecord op de klassieke afstand. Ze legde in het Duitse Roth de 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,195 kilometer hardlopen af in 8 uur, 45 minuten en 48 seconden. De 31-jarige Wellington won dit jaar al drie loodzware wedstrijden en veroverde vorig jaar op Hawaii de wereldtitel op de ironman, de huidige robuuste naam voor de klassieke triatlon.

Ontketend

Over zes weken treffen de rivales elkaar weer op het eiland in de Stille Oceaan, de bakermat van de triatlon. Wellington gaat er met een geruster hart heen dan Van Vlerken. De triatlete uit Krimpen aan de Lek moest zondag ruim achttien minuten prijsgeven op de ontketende Wellington. De Britse won in 6 uur, 12 minuten en 44 seconden, Van Vlerken klokte 6.31.56. Daartussen zat nog de Deense Charlotte Kolters, die het zilver pakte in 6.30.15.

Bij het zwemonderdeel moest Van Vlerken al veel terrein inleveren. Ze klaagde na afloop over de slechte organisatie, die een veteranengroep later liet starten dan de elitevrouwen. In de tweede zwemronde door het Gooimeer raakten beide groepen in elkaar verstrikt. "Daar heb ik de wedstrijd al verloren", blikte de frêle Van Vlerken een beetje bozig terug. "Ik was helemaal de weg kwijt en moest zoeken naar de goede richting. Ik moet het al niet van mijn zwemmen hebben, dus dat was een drama, echt een mentale klap."

Achterstand

Bij het fietsen hervond ze wel haar ritme en het lopen ging ronduit goed, maar de achterstand op Wellington was te groot. "Toen ik haar bij het tweede fietsrondje op de dijk in de verte zag, kreeg ik een tweede klap in mijn gezicht. Ik zou dat nooit meer kunnen inhalen."

Op wilskracht ging ze verder, ondanks de uitputtende warmte en de aansporing van haar Oostenrijkse vriend Thomas Vonach om uit te stappen. "Maar het fietsen was op zich niet slecht gegaan en het lopen ging lekker, dus ben ik doorgegaan." Ze rukte op van plaats acht naar plaats drie. "Het publiek was geweldig. De mensen hebben me echt naar het brons geduwd en daarom ben ik er toch heel blij mee."

Wellington was zich bewust van haar overmacht, maar liet dat niet blijken. "Yvonne is een geweldige sportvrouw en ik heb veel respect voor haar. Ik beschouw haar nog steeds als een grote concurrente voor Hawaii."

Superfit

Wellington was superfit, zei ze. "Ik geniet met volle teugen van deze sport. Ik train zeven dagen per week vier tot zes uur per dag en fiets vijf keer per week een steile klim van zestien kilometer in Zwitserland. Fietsen in de bergen maakt je sterker op het vlakke. Ik heb genoten van het fietsparkoers in Almere."

De Fransman Julien Loy prolongeerde in Almere zijn wereldtitel bij de mannen. De 32-jarige duursporter legde de lange afstand af in 5.43.22. Loys landgenoot François Chabaud arriveerde als tweede op een achterstand van ruim twee minuten (5.45.36). De Deen Martin Jensen, die na het fietsonderdeel nog riant aan de leiding ging, finishte uiteindelijk als derde in 5.46.59.

De Nederlandse langeafstandsspecialisten deden niet mee om de prijzen in het WK. Huib Rost uit Boxmeer werd tiende in Almere Haven. Zijn tijd was 6.02.32.