Oude Dame, Oude Heer

Als volmaakte underdog de Champions League winnen door Real Madrid én FC Barcelona te verslaan. Wat zou dat mooi zijn. Forza Juve!

Door Menno Pot

Nog geen tien jaar geleden was het zo ongeveer ondenkbaar dat ik ooit, in welke voetbalwedstrijd dan ook, op de hand van Juventus zou zijn, maar het wonder is geschied: ik balde de vuist toen de stunt tegen Real Madrid zijn beslag kreeg en ik hoop vurig dat ze het op 6 juni in Berlijn nog eens zullen flikken.

Juventus. Dat was die club die altijd gematst werd door scheidsrechters en de Italiaanse bond. De club die er altijd wel verdacht uitzag in een of andere corruptiezaak. De club die, gedrogeerd, Ajax’ tweede Champions League-titel op rij dwarsboomde.

Juventus was die club die zijn eigen drukpers voor lire leek te bezitten, behalve toen Zlatan Ibrahimovic van Ajax werd overgenomen. Die aankoop moest natuurlijk weer op de pof: er moest in ontelbare termijnen betaald worden en zelfs op die lullige termijntjes zat Ajax idioot lang te wachten.

Uiteraard speelde Juventus ook een hoofdrol in het omvangrijke omkoopschandaal dat de Serie A in 2005 in de greep kreeg. Matchfixing toen we het nog geen matchfixing noemden. Juventus liep voorop. Wie anders?

Dat ze bijna altijd afbraakvoetbal speelden en in 1990 verhuisden naar de meest sfeerloze betonkolos die ooit uit de grond werd gestampt (het Delle Alpi) laten we dan nog buiten beschouwing.

Omkoopschandaal

En het irritantst van alles: Juventus kwam altijd op onnavolgbare wijze met alles weg, zoals dat alleen in Latijnse streken kan. Uitzondering: dat omkoopschandaal van 2005-2006. Toen stootte de 'Oude Dame’ eindelijk een keer de neus: degradatie naar de Serie B en een streep door twee landstitels.

Ik wreef me in de handen: eindelijk was 'Juve’ eens de sigaar. Juventus belichaamde al in de jaren tachtig en negentig ongeveer álles wat we nu zo intens haten aan 'modern football’, nog voordat de term 'modern football’ een gevleugeld woord was.

Fast forward naar 2015 en in de aanloop naar de Champions League-finale voel ik me bijna Juve-supporter. Wat is hier gebeurd?

De grote, corrupte boeman van tien jaar geleden is een soort Robin Hood geworden, die steelt van de allerrijksten, een David tussen de drie bekende Goliaths in de eindfase van de Champions League.

Juventus is wat armlastiger dan de andere drie halvefinalisten, omdat het de implosie die je de Spaanse topclubs zo gunt al heeft meegemaakt - en overleefde. De club gleed uit en krabbelde op, verliet het afgrijselijke Delle Alpi en ging in een prachtig nieuw stadion spelen: meer van de stad, niet te groot, altijd sfeervol.

Afbraakvoetbal? Niks ervan. De Serie A zingt heel wat tonen lager dan tien jaar geleden, maar het voetbal is er een stuk leuker geworden, zéker ook dat van Juventus.

Pirlo

En Juventus heeft Andrea Pirlo, de oude heer van de Oude Dame, de gentleman met het baardje, het flegmatieke stijlicoon van de groene grasmat, dat naast het voetbal zijn eigen wijnen produceert. Laatst zag ik een foto waarop hij een T-shirt droeg met de tekst 'No Pirlo, no party’.

Toegegeven: het beste leek er een beetje af, tegen Real Madrid. Hij zegt dat hij nog niet aan stoppen denkt, maar voor het eerst vond ik Andrea Pirlo een beetje oud en traag ogen, als een topvoetballer van vroeger. Dinsdag wordt hij 36.

Misschien wordt hij wel opgevreten door het middenveld van Barça, maar tot 6 juni droom ik van winst voor Juventus in Berlijn, 1-0, door een doelpunt van Pirlo in de slotfase. Het moet een subtiel doelpunt zijn, een nonchalant wippertje ofzo. Nee, een eenvoudig tikkie langs de keeper, met een achteloze voetbeweging, na een catastrofale verkeerde terugspeelbaal van Lionel Messi.

En dat Pirlo zich dan rustig omdraait en wegloopt, het gezicht in de plooi, slechts juichend met het wijsvingertje van de rechterhand, terwijl achter zijn rug de bal kalmpjes tegen het net rolt.

Zo moet het zijn.

Alle columns van Thijs Zonneveld

Alle columns van Thijs Zonneveld
Bekijk hier de overzichtspagina met de eerdere columns van deze auteur. 

Alle columns van Edwin Struis

Alle columns van Edwin Struis
Bekijk hier de overzichtspagina met de eerdere columns van deze auteur. 

Alle columns van Remco Regterschot

Alle columns van Remco Regterschot
Bekijk hier de overzichtspagina met de eerdere columns van deze auteur.

Alle columns van Menno Pot

Alle columns van Menno Pot
Bekijk hier de overzichtspagina met de eerdere columns van deze auteur.

Alle columns van Mark Tuitert

Alle columns van Mark Tuitert
Bekijk hier de overzichtspagina met de eerdere columns van deze auteur.  
Tip de redactie