De strijd om het Oekraïense Donetsbekken is verworden tot een spreekwoordelijke gehaktmolen. De Russen hebben een duidelijk artillerieoverwicht, maar niet genoeg grondtroepen om beslissende terreinwinst te kunnen boeken. Aan Oekraïense zijde is gebrek aan mankracht niet het grootste probleem, maar het ontbreken van de kanonnen en raketlanceerders die nodig zijn om de Russen terug te kunnen duwen.

De verliezen bij de Oekraïners zijn opgelopen tot gemiddeld honderd à tweehonderd manschappen per dag, zegt de regering in Kyiv. Een meervoud van die aantallen raakt gewond. Gesneuvelde beroepsmilitairen, gehard door bijna een decennium aan oorlogservaring, worden vervangen door jonge, onervaren en amper getrainde manschappen uit de vrijwilligerseenheden die na de Russische invasie werden opgezet.

Een van hen stelt dat er van zijn Bataljon Tactische Groep (BTG, de standaard-gevechtseenheid van het Russische leger, die normaal bestaat uit zevenhonderd à achthonderd manschappen) nog maar zo'n vijftien militairen zijn overgebleven. Zelfs specialisten, zoals ingenieurs, zouden als kanonnenvoer naar het front worden gestuurd.

Zie ook |NUcheckt: Niet te zeggen hoeveel Russische militairen zijn gedood in Oekraïne

Russische vuurkracht ontmoedigt Oekraïense troepen

Die onbalans in vuurkracht aan het oostelijke front heeft "een ernstig ontmoedigend effect op Oekraïense troepen en ook een duidelijk tastbaar effect; het aantal gevallen van desertie groeit elke week", staat in het rapport.

Zie ook |Oekraïne slaagt niet in herovering oostelijke gebieden en kampt met deserteurs

Strijd om Severodonetsk zal intensiveren

De overweldigende artillerieovermacht maakt Rusland echter niet de gedoodverfde winnaar van de strijd om het Donetsbekken. Het is daarnaast lastig om goed ingegraven verdedigers los te weken met artillerievuur. Op een gegeven moment zullen er grondtroepen naar voren moeten om daadwerkelijke terreinwinst te behalen.

Ondanks de zware verliezen is een gebrek aan mankracht geen acuut probleem voor Oekraïne, dat meent zeker een miljoen militairen te kunnen mobiliseren als dat nodig is. Als het Kremlin daar vergelijkbare aantallen tegenover wil stellen, kan het een formele oorlogsverklaring en een algemene mobilisatie in Rusland eigenlijk niet meer vermijden. Dat zou echter geen populair besluit zijn bij de gewone Rus, en de dienstplichtigen die het zou opleveren zouden bij lange na niet zo gemotiveerd zijn als de Oekraïners, die huis en haard verdedigen.

Met terreinwinst wil het momenteel nog niet erg vlotten voor Moskou. In de afgelopen weken heeft de strijd in Oost-Oekraïne zich toegespitst op Severodonetsk, de laatste belangrijke grote stad in de provincie Luhansk die nog (deels) in handen is van Oekraïne. De overgebleven verdedigers hebben zich verschanst in en rondom de chemische fabriek Azot. Na Severodonetsk zal de kleinere naastgelegen stad Lysychansk aan de beurt zijn.

Volgens Kyiv hebben de Russische strijdkrachten de deadline opgelegd gekregen om die twee steden in te nemen en op 26 juni de grens tussen de provincie Luhansk en de provincie Donetsk te bereiken. Op satellietbeelden is te zien dat de Russen extra manschappen en materieel verzamelen om dat voor elkaar te krijgen, wat hun aanwezigheid elders in Oekraïne verzwakt. Onder meer de opmars naar Sloviansk, een stad in Donetsk, heeft daaronder te lijden. Russische propagandakanalen lijken het publiek thuis voor te bereiden op een moeizame strijd om die stad.

Artillerie, artillerie, artillerie

In het zuiden en zuidoosten van Oekraïne hebben de Russen momenteel hun handen vol met het afweren van Oekraïense tegenaanvallen. Ze werpen uitgebreide verdedigingslinies op in de provincies Kherson en Zaporizhzhya. Ook daar speelt artillerie een belangrijke rol, maar dan in een omgekeerd beeld: de Russen gebruiken die om Oekraïense aanvallers op afstand te houden, terwijl de Oekraïners die nodig hebben om de Russische verdedigers murw te beuken, voordat ze echt kunnen optrekken om grondgebied terug te veroveren.

Het gebrek aan artillerie speelt Oekraïne dus zowel in het oosten als in het zuiden parten. Vertegenwoordigers van de regering in Kyiv zetten die boodschap aan hun westerse bondgenoten op alle mogelijke manieren kracht bij. De handvol houwitsers en raketlanceerinstallaties die Oekraïne heeft ontvangen, zijn bij lange na niet genoeg om het tij te doen keren.