Esmee Visser onderschatte deze week de tijd die een verhuizing kost, maar het zorgde er wel voor dat ze niet te veel over de EK afstanden kon piekeren. Op dat toernooi prolongeerde ze zaterdag in Heerenveen overtuigend haar titel op de 3 kilometer.

Van een schaatser verwacht je eerder een verhuizing in de zomer, maar Visser vond het hoog tijd om maandag haar huurhuis en drie huisgenoten in Heerenveen in te ruilen voor een koophuis in de Friese stad.

"Ik heb er alleen wel wat te makkelijk over gedacht", lachte de 23-jarige stayer zaterdag in de perszaal van Thialf. "Ik verwachtte dat ik in één dag alles wel zou kunnen verhuizen en dat ik meteen in mijn nieuwe huis zou kunnen slapen, maar het bleek allemaal wat heftiger."

Het voordeel van de verhuisstress was dat Visser pas woensdag voor het eerst over de EK ging nadenken. "Daardoor heb ik er minder lang over kunnen dubben", aldus de olympisch kampioene op de 5 kilometer. "Tot en met vrijdag had ik eigenlijk geen zenuwen, dus die verhuizing was een goede afleiding."

Visser heeft er nooit een geheim van heeft gemaakt dat ze nog moeite heeft met de druk van favoriet zijn. "Ik kan in de toekomst proberen mezelf meer af te leiden richting een toernooi", glimlachte ze. "Misschien moet ik voor de WK afstanden niet nog een verhuizing plannen, maar het heeft me wel goed gedaan dat ik meer relaxed naar deze EK heb toegewerkt."

Visser na winst op 3.000 meter: 'Moet nog steeds wennen aan de druk'
184
Visser na winst op 3.000 meter: 'Moet nog steeds wennen aan de druk'

Veel veranderd voor Visser sinds vorige EK-titel

Visser was zaterdag duidelijk de beste op de 3.000 meter. Met een tijd van 3.59,15 was ze 2,5 seconden sneller dan de Russische Natalia Voronina en de Italiaanse Francesca Lollobrigida, die respectievelijk zilver en brons veroverden. Wereldrecordhoudster Martina Sábliková werd vierde in 4.01,96, terwijl olympisch kampioene Carlijn Achtereekte de vijfde tijd klokte (4.02,19).

Het resultaat was voor Visser daardoor hetzelfde als in 2018 in het Russische Kolomna, toen ze de eerste Europees kampioene op de 3 kilometer werd. De omstandigheden en het gevoel waren echter totaal anders.

"In 2018 reed ik op de EK pas mijn eerste internationale toernooi en was het heel onverwacht dat ik won", aldus Visser. "Er was ook niemand van mijn ploeg of familie in Kolomna. Ik heb mijn gouden medaille dus maar gevierd met Yvonne van Gennip (de teammanager van de Nederlandse ploeg, red.)."

Een maand na die doorbraak op de Europese kampioenschappen werd de Beinsdorpse definitief een bekende Nederlander door in Zuid-Korea olympisch goud te winnen op de 5 kilometer. Ze stapte vervolgens voor het eerst over naar een commerciële ploeg en is inmiddels altijd een van de favorieten als ze aan de start staat.

"Er is zeker veel veranderd in twee jaar. Ik heb veel geleerd en ben flink verbeterd. Daarom zeg ik weleens voor de grap dat ik niet snap dat ik nu maar een klein beetje sneller rijd dan in 2018", lachte Visser. "Voor mijn gevoel ben ik zo'n betere schaatser geworden, ben ik zoveel beter bezig met dingen als materiaal en voeding. Ik probeer nog steeds dezelfde persoon te zijn als twee jaar geleden, alleen iets slimmere keuzes te maken. En ik denk dat ik dat wel aardig doe."