Met haar eerste Europese titel sloot Suzanne Schulting een zeer zware week, waarin ze woensdag haar oma begroef en een dag later hoorde dat ploeggenoot Sjinkie Knegt met ernstige brandwonden in het ziekenhuis lag, op een mooie manier af.

"Het was best een heftige week", aldus de 21-jarige Schulting zondag in Dordrecht. "Vlak voor het NK van vorig weekend kreeg ik te horen dat mijn oma was overleden en woensdag hebben we haar begraven. En dan kreeg ik donderdag ook nog het nieuws over Sjinkie te horen."

"Dat waren flinke klappen, maar ik heb ze om weten te zetten in kracht. Ik ben ontzettend trots dat ik dit weekend een heel goed EK heb gereden, ondanks wat er allemaal gebeurd is."

Schulting veroverde goud bij het EK in eigen land door een zege op de 1.500 meter, een vierde plek op de 500 meter, een tiende plek op de 1.000 meter en winst op de 3.000 meter superfinale. Ze is de tweede Nederlandse shorttrackster die Europees kampioen is, na Jorien ter Mors in 2014.

"Natuurlijk was het niet makkelijk de afgelopen week, maar ik wist ook dat ik door moest, omdat ik goed wilde zijn op dit EK", aldus Schulting. "Ik spreek het hele seizoen al uit dat ik hier graag Europees kampioen wilde worden. Gelukkig hebben we woensdag een prachtige begrafenis gehad voor mijn oma. Ik wilde daar absoluut bij zijn en ben blij dat ik dat waardig heb kunnen afsluiten."

'Ik had een kleine black-out op de 1.000 meter'

Dat Schulting ondanks alle tegenslagen genoeg gefocust bleef om de Europese titel te winnen, geeft aan hoezeer ze gegroeid is sinds ze een klein jaar geleden olympisch goud won op de 1.000 meter.

Bondscoach Jeroen Otter zei voor het toernooi dat zijn kopvrouw dit weekend vooral moest bewijzen dat ze drie dagen lang koel kon blijven en berekenend kon rijden, iets wat haar de afgelopen jaren niet lukte op titeltoernooien.

Even leek het zondag weer mis te gaan, want Schulting maakte in de halve finales van de 1.000 meter een fout door met nog zeven rondes te gaan een actie binnendoor bij de Française Tifany Huot-Marchand in te zetten. Dat leverde de Friezin een straf op, waardoor ze de leiding in het klassement voor even kwijtraakte aan de Russische Sofia Prosvirnova.

"Dat was een kleine black-out", gaf Schulting toe. "Op het moment dat ik die actie maakte, dacht ik al: dit is niet handig. Ik ben daar heel even de controle verloren, dat is gewoon dom. Maar het duurde deze keer niet lang."

Waar de Nederlandse in het verleden na zo'n fout misschien prullenbakken kapot had geslagen, bleef ze nu rustig. "Heel eventjes dacht ik: daar gaan we weer. Maar ik heb na die race niet gejankt, niet gevloekt en niet met dingen gesmeten. Natuurlijk baalde ik, maar ik heb vrijwel direct de knop omgezet. Ik ben rustig gaan zitten en heb me klaargemaakt voor de 3 kilometer."

'Ik heb een grote stap gezet'

In die 3.000 meter superfinale was Schulting weer oppermachtig. Met nog vijf rondes te gaan pakte ze de koppositie en vervolgens reed ze meer dan een seconde weg bij haar concurrentes. Door de zege stelde de pupil van Otter de Europese titel veilig.

"Ik denk dat ik echt rustiger ben geworden, dat is de grote stap die ik gezet heb. Ik ben nog steeds een stuiterbal, maar ik weet inmiddels heel goed wat ik moet doen om te behalen wat ik wil behalen."

Die verandering begon al afgelopen zomer, toen Schulting zich voornam dat ze na haar olympische titel geen eendagsvlieg wilde worden.

"Er waren zo veel Nederlandse goudenmedaillewinnaars op de Spelen, ik wilde niet diegene zijn die weggemoffeld zou worden. Ik wilde dit seizoen laten zien dat ik tot de wereldtop behoor. Ik heb een keer geproefd aan winnen dat wil ik nu alleen maar vaker doen."