Dai Dai Ntab was in aanloop naar de 500 meter bij de NK afstanden al zeer gespannen en toen kwam hij zaterdagochtend een paar uur voor zijn race ook nog ten val in de training. Toch stond de 23-jarige schaatser aan het einde van de middag met de gouden medaille om zijn nek op het podium.

"Ik was hartstikke zenuwachtig vandaag", stelde Ntab in de catacomben van Thialf. "Dat hoort een beetje bij de eerste wedstrijd van het seizoen, maar lekker is het niet. Ik stapte nogal ongelukkig mijn bed uit vanochtend."

"Vaak is die spanning wel weg als ik op het ijs sta. Maar als ik in de auto zit op weg naar de baan en de koetjes in de wei zie lopen, denk ik weleens: waar ben ik aan begonnen? Ik word er vooral onzeker van, schakel tussen 'Het kan fout gaan' en 'Daar moet ik niet aan denken'.

Dat onzekere gevoel werd niet beter toen de sprinter van Team Plantina 's ochtends hard onderuit ging. "Ik wilde te graag, en daardoor ging ik te snel tijdens de training. Daarmee haalde ik mezelf uit mijn concentratie en uit mijn comfortzone."

"Ik moest mezelf en mijn schaatsen even laten checken, maar er bleek gelukkig niets beschadigd. Na de lunch kon ik de knop omzetten en mezelf weer positief instellen op de race. Al bleef ik wel nerveus."

Ronald Mulder

De zenuwen waren niet te zien bij de race van Ntab. De titelverdediger snelde naar een tijd van 34,67, waarmee hij net wat sneller was dan de nummer twee Ronald Mulder (34,69).

"De wedstrijdspanning wordt weleens omschreven als dat je met een leeuw kan vechten of kan wegrennen. Vaak denk je: ik ga rennen, maar je kunt er niet onderuit. Ik ben hartstikke blij dat het goed is gegaan. De leeuw is wel dood, ja", zei Ntab met een grote glimlach.

De geboren Amsterdammer zag op het podium met Ronald Mulder en Kai Verbij (34,95) twee ploeggenoten naast zich staan. "Dat is het beste gevoel", stelde Ntab. "Ik geloof in de kracht van ons team en de sfeer is geweldig. Dat nemen we allemaal mee naar het olympisch kwalificatietoernooi in december."

Smeekens

Wereldkampioen Jan Smeekens beleefde spannende momenten in Thialf, omdat hij na zijn race in de tiende van twaalf ritten nog maar moest afwachten of hij zich zou kwalificeren voor de eerste vier wereldbekers. Met de vijfde tijd (35,15) zat hij net aan de goede kant van de streep.

"Het was wel even billenknijpen", gaf Smeekens toe. "De concurrentie op de 500 meter in Nederland is ontzettend groot, voor het publiek is dat smullen. En uiteindelijk is het ook alleen maar goed dat we elkaar nationaal opjagen, want daar kunnen we bij de internationale wedstrijden van profiteren."

Smeekens omschreef zijn eigen rit als "niet superslecht". "Maar ik heb wel weer een les geleerd, ik was wat te gretig. Als ik realistisch ben, ben ik opgelucht dat ik nog vijfde ben geworden. Maar mijn gevoel zegt me ook dat ik heel graag op het podium had gestaan."