Kai Verbij is opgelucht dat hij zondag in winnende positie niet onderuit ging. De schaatser wankelde even, maar bleef overeind en reed naar de wereldtitel.

Als zoon van een Japanse moeder heeft hij een ingetogen en bescheiden karakter. "Zo probeer ik ook te schaatsen", liet Verbij zondag bij de NOS weten nadat hij in Calgary de wereldtitel op de sprintvierkamp had veroverd.

"Maar ook als je ontspannen en relaxed bent, kun je fouten maken. Dat heb ik hier eens te meer bewezen."

Verbij (22) begon zondag aan de afsluitende 1000 meter met een geruststellende marge op zijn naaste achtervolgers. In zijn laatste rit tegen nummer twee Ronald Mulder ging alles naar wens, totdat hij in de laatste ronde plotseling wankelde bij het uitgaan van de binnenbocht.

"Dat was wel even schrikken, ja", gaf hij lachend toe. "Ik dacht dat ik ging vallen. Net op tijd kon ik mezelf weer in balans krijgen. Het scheelde echter niet veel of ik was onderuitgegaan. Zo zie je maar weer, niets is zeker in het sprinten."

Schaatswijsheid

Verbij, die eerder dit seizoen al de Europese sprinttitel veroverde, haalde in dat kader maar weer eens een oude schaatswijsheid aan. "Wie de minste fouten maakt, wint bij de sprinters. Het luistert allemaal zo vreselijk nauw."

"Zeker op dit snelle ijs in Calgary. Dan breekt je schaats snel weg als je niet uitkijkt. Het kan dus gebeuren, maar als je goed blijft opletten, kun je soms nog corrigeren en dat kon ik gelukkig."

Verbij wist zelfs tegenstander Mulder nog te kloppen en had aan de negende tijd (1.07,94) genoeg voor WK-goud. "Achteraf heb ik mijn wereldtitel te danken aan mijn tweede 500 meter. Die was met een persoonlijk record van 34,25 gewoon top en die tijd had ik nodig om mezelf die fout op de 1000 meter te kunnen permitteren."

Stavanger

Geheel in overeenstemming met zijn rustige natuur zal Verbij zijn wereldtitel de komende dagen niet al te uitbundig vieren. "Ik wil bovendien het seizoen over twee weken nog goed afsluiten bij de wereldbekerfinale in Stavanger. Ik kan echter nu al zeggen dat ik het maximale uit deze winter heb gehaald."

"Of ik nog wat te wensen heb? Natuurlijk, goud bij de WK afstanden of de Olympische Spelen bij voorkeur. Hopelijk komt dat er nog een keer van."