HEERENVEEN - Marianne Timmer neemt met pijn in haar hart afscheid van het schaatsen. ''Ik heb passie en liefde voor deze sport, dan is afscheid nemen altijd zwaar'', zo zei ze dinsdag bij de NK sprint in Thialf.

In de winter van 1993 maakte Maria Aaltje Timmer haar debuut bij een wereldkampioenschap sprint. Ze eindigde anoniem als 27e, op ruime achterstand van de Chinese winnares Ye Qiaobo. Op dat moment wees niets erop dat de Groningse een glansrijke carrière zou krijgen.

Bijna 17 jaar later zette Timmer als drievoudig olympisch kampioene een punt achter haar loopbaan. ''Ik wil er geen drama van maken, maar het doet je wel wat'', reageerde ze nuchter.

Wereldtop

Sinds dat WK sprint van 1993 werkte Timmer zich gestaag op naar de wereldtop en ontpopte ze zich vervolgens tot een genadeloze 'killer'.

De geboren Sappemeerse kon als geen ander naar een belangrijk evenement toewerken en toonde dat in 1998 voor het eerst aan het grote publiek toen ze tijdens de Winterspelen van Nagano zowel op de 1000 als 1500 meter goud won.

Acht jaar later leverde ze een unieke prestatie door in Turijn haar derde olympische titel (op de 1000) te veroveren.

In 2004 had ze zich nog tot de eerste wereldkampioene sprint uit Nederland gekroond. ''Ik heb alles gewonnen wat er te winnen viel. Ik heb een prachtige carrière gehad'', keek ze terug.

Afscheid

Na haar olympische titel van 2006 kwam Timmer nog nauwelijks op het podium, waarna ze vorig jaar besloot bij de Winterspelen van Vancouver 2010 afscheid te nemen.

Een zware enkelblessure voorkwam dat de schaatsster zich kwalificeerde voor dat evenement, waarna de blonde schaatsdiva aankondigde in maart 2011 bij de WK afstanden afscheid te nemen.

Toen ze maandag bij de NK sprint vanwege de naweeën van een griep ondermaats presteerde, was het hoogst onzeker of deelname aan die WK nog haalbaar was. Daarop besloot ze een dag later zelf de knoop door te hakken.

''Ik heb me in mijn loopbaan overal altijd op eigen kracht voor geplaatst. Voor het vervolg van dit seizoen zou ik weer afhankelijk zijn van een commissie. Dat wil ik niet, daar pas ik voor. Het is mooi geweest zo.''

Aanwijsplek

De drievoudig olympisch kampioene liet blijken dat ze niet in dezelfde situatie wilde belanden als vorig jaar, toen ze door een blessure het olympisch kwalificatietoernooi miste en haar vervolgens geen zogenoemde aanwijsplek werd gegund.

''Als de KNSB het echt had gewild, hadden ze me toen kunnen aanwijzen'', sprak ze dinsdag.

''Ik had een olympische titel te verdedigen en ik was in vorm. Toen hebben ze me niet aangewezen en daarom ga ik nu ook niet alsjeblieft op mijn knieën. Daar bedank ik voor.''

Geen wrok

Iedereen had Timmer een mooier afscheid gegund, maar dat bleek niet mogelijk. Toch keek de rijdster zonder enige wrok terug: ''Ik wilde niet in een revalidatiezaal afscheid nemen, daarom ben ik blij tot op het laatste moment op het ijs te hebben gestaan."

"We hebben een prachtig team opgebouwd, met die meiden. Daar heb ik ontzettend veel tijd en energie ingestoken. Dat is misschien wel de mooiste overwinning van dit seizoen.''

Timmer blijft de komende maanden nog wel trainen en wil op die manier haar teamgenoten begeleiden richting de WK sprint (januari) en WK afstanden (maart).

Concrete toekomstplannen heeft ze nog niet. Wel volgt ze sinds kort een trainersopleiding. ''Misschien ligt daar mijn toekomst. Ach, ik zie wel wat op mijn pad komt.''