BERLIJN - Een losbol, zo werd Chad Hedrick in de schaatswereld vaak genoemd. Serieus op de baan, een stuk minder daarbuiten. Van zijn 'ruige' leven is niets meer over.

De 32-jarige Hedrick gedraagt zich tegenwoordig haast als de ideale schoonzoon. De reden? God. ''Ik zei dat ik een christen was, maar ik was het niet.''

Aan de rand van het Sportforum van Berlijn, waar vrijdag het wereldbekerseizoen begint, toont Hedrick zijn telefoon. Daarop twee lachende gezichten. Het ene is van zijn vrouw Lynsey, het andere van zijn bijna acht maanden oude dochter Hadley.

Papa Chad lacht trots als hij de foto laat zien. ''Niet iedereen heeft een prachtig, gezond kind en zo'n mooi leven als ik. Ik ben God hier enorm dankbaar voor. Wij zijn allemaal mensen van God.''

Schoonfamilie

Toch, zo zegt de wereldkampioen allround van 2004, is de geboorte van zijn dochter niet het moment geweest dat hij het geloof toeliet. Hedrick veranderde door zijn schoonfamilie.

''Ik zag hoe liefdevol zij met elkaar omgingen, dat heeft me aan het denken gezet. Het is een proces geweest van een jaar ongeveer.''

Gedachten delen

De 'nieuwe' Hedrick wil zijn gedachten graag delen met de rest van de wereld. Op zijn twitterpagina komt in bijna elk berichtje het woord God wel voor. ''Show me the way God, your my pilot'', schreef hij vrijdag nog.

En twee dagen eerder: ''Heading off to Berlin, Amsterdam and Oslo for the fall World Cups on Friday. Gods blessings continue and I'm undeserving.'' Het geloof heeft er ook voor gezorgd dat Hedrick milder is geworden bij teleurstellende sportprestaties bijvoorbeeld.

''It's funny- last year I would be angry with second place, but there's just so much more to life now. Family, friends and God'', noteerde hij in oktober na een wedstrijd.

Christelijke liederen

Bij het warmlopen rond de ijsbaan in Berlijn draagt Hedrick, die zich richt op de 1000, 1500 en 5000 meter, een grote koptelefoon. De populaire muziek heeft plaatsgemaakt voor christelijke liederen.

Het bidden doet hij bij wedstrijden als deze op zijn hotelkamer. ''Dan luister ik naar deze muziek en kijk ik naar foto's van mijn familie.''

Vergiffenis

En eigenlijk hoopt hij ook een beetje op vergiffenis. Hedrick toont een peinzend gezicht als hij het over vroeger heeft. ''Ik voel me schuldig'', zegt hij.

''In het skeeleren en het schaatsen heb ik vijftien jaar lang prestaties behaald zonder God ook maar één keer te bedanken voor mijn talenten. En ook mijn taalgebruik... Dat was verschrikkelijk.''