HAAKSBERGEN - Achteraf gezien was het gekkenwerk, zo moest ook Elma de Vries maandag wel even bekennen. Maar als ze de keuze opnieuw moest maken, zou ze het toch niet anders doen.

De 25-jarige schaatsster van DSB beleefde zondag een van de mooiste dagen uit haar sportcarrière door eerst achter Ireen Wüst zilver te pakken bij het Nederlands kampioenschap allround en vrijwel aansluitend in Haaksbergen de eerste schaatsmarathon op natuurijs te winnen. "Dit zal ik niet zo snel vergeten", aldus De Vries.

Het was een bijzonder schouwspel, zo tegen het einde van de middag in Thialf. Huldiging, volkslied en weg was ze. Met de handen vol rende De Vries door de catacomben van het schaatsstadion, op weg naar haar auto. Met hoge snelheid zette ze ruim na half zes koers naar Haaksbergen, een afstand van exact 130 kilometer. Bij het niet overtreden van de snelheidsregels een reis van één uur en 41 minuten.

Gaspedaal
Het navigatiesysteem van De Vries gaf bij vertrek aan dat ze om kwart over zeven in de Overijsselse gemeente zou arriveren. Een kwartier te laat, want het startschot stond gepland voor zeven uur. "Ik heb direct met mijn ploegleider gebeld en hem verzekerd dat ik er nog wel wat tijd vanaf kon halen", lichtte De Vries toe, die in het gaspedaal even haar grootste vriend vond. "Gelukkig was het rustig op de weg."

De snelheidstocht was nodig. Wachten wilden ze wel in Haaksbergen, maar toch ook weer niet te lang. Twee minuten over zeven arriveerde De Vries op sportpark Scholtenhagen, om vervolgens de concurrentie nog voor te blijven ook. Broer Bob maakte het familiefeest compleet door even later bij de mannen als eerste te eindigen.

Hectisch
Pas laat op de avond had Elma de Vries, die ervoor koos in Haaksbergen te overnachten, voor het eerst even de tijd om na een hectische dag alles op een rijtje te zetten. Het viel haar niet mee om te bepalen welke sportprestatie haar de meeste voldoening gaf. "Al is de tweede plaats bij het NK wel bijzonder", vertelde ze maandag.

"Ik verwachtte vooraf mee te gaan strijden voor het vierde en laatste ticket voor het Europees kampioenschap, samen met schaatssters als Marrit Leenstra, Diane Valkenburg en Jorien Voorhuis. Dat ik me tussen de meiden van TVM zou rijden, kwam als een verrassing. Maar de eerste natuurijswedstrijd winnen, is ook speciaal voor me."

Niet uitzonderlijk
De Vries had naar eigen zeggen niet eens uitzonderlijk goed gepresteerd in Thialf. De eindtijden die ze realiseerde op de vier afstanden schatte ze van tevoren wel zo'n beetje in. De anderen bleken minder sterk dan ze had verwacht.

En dus mag de voormalig winnares van de alternatieve Elfstedentocht opeens meedoen aan het Europees kampioenschap, dat over een kleine twee weken ook plaatsheeft in Heerenveen. De Vries is dolblij met haar kwalificatie, maar houdt er toch een naar bijsmaakje aan over. Graag had ze de komende tijd meegedaan aan zoveel mogelijk marathonwedstrijden op natuurijs.

Vriezen
"Normaal gesproken vriest het bijna nooit zo hard en uitgerekend nu ik me plaats voor het EK ligt er overal ijs", aldus de geboren Friezin, die vijf jaar geleden stopte met allrounden en zich volledig richtte op het marathonschaatsen. Ze won veel wedstrijden en keerde in het seizoen 2006/2007 ook terug op de langebaan. Nu ze ook daar successen behaalt, wordt het steeds moeilijker beide takken van sport te combineren.

"Ik blijf beide doen", zegt De Vries. "Maar het is duidelijk dat ik me de komende twee weken volledig op het EK allround richt. Anders had ik echt alle wedstrijden op natuurijs meegedaan. Of ik nu alles oversla? Dat moet ik even bekijken, maar ik denk het niet. Uit het marathonschaatsen haal ik ontzettend veel ontspanning en motivatie. Dat is belangrijk voor me."