Als het goed is, zie of hoor je een commando niet tijdens de uitoefening van zijn operationele werk. Goed gecamoufleerd betreedt hij, liefst onopgemerkt, zijn werkterrein. Vaak in het donker.

Misschien hangend aan een geruisloze parachute, nadat hij op 10 kilometer hoogte uit een vliegtuig is gestapt, om vervolgens tientallen kilometers ver vijandelijk gebied binnen te zweven.

Alleen werkend of in kleine eenheden.

Lustrumviering

Soms treden ze in de openbaarheid. Bijvoorbeeld als een van hun collega’s de allerhoogste Nederlandse onderscheiding - de Militaire Willems-Orde - krijgt.

Of één keer in de vijf jaar, als het onderdeel waar ze bij horen, het Korps Commandotroepen (KCT), weer eens een lustrum viert. Dan komen ze naar hun thuisbasis in Roosendaal en defileren ze trots over de Markt.

Reünie

Maar zelfs dan komen de actief dienende 'operators' - de mannen van het operationele werk - liever niet herkenbaar in beeld.

Zaterdag vierde het KCT het 75-jarig bestaan, met een reünie waar ongeveer drieduizend oud-commando’s op af kwamen. Al vroeg in de ochtend meldden de eerste deelnemers zich bij de Engelbrecht van Nassaukazerne.