Toen in 2003 de St. Jan als kerk werd gesloten, werd het kerkinterieur dat ten dienste van de vieringen aanwezig was in het bisschoppelijk depot ondergebracht. In de 'Paterskerk' werden kandelaars, de godslamp, de kruisweg en de doopvont bewaard. 

Jan Jongmans, Roosendaals informeel bewaker van cultureel en industrieel erfgoed, kwam op enig moment de schelp van de doopvont van de St. Jan tegen in de tuin van de Paterskerk. Mogelijk dat die op enig moment gebruikt zou worden als bloembak. Reden voor Jongmans om actie te ondernemen en contact te zoeken met de Stichting Begraafplaatsen Roosendaal. Zo’n schitterend stuk erfgoed verdiende beter.

Het contact was weloverwogen: "Daar kom je vrijwilligers tegen die de kennis en kunde hebben om oude dingen vakkundig te herstellen. Mogelijk zouden zij dat met de oude doopvont ook kunnen doen." Jongmans zocht toenadering tot voorzitter Henk van Loon, die onmiddellijk Leo Koevoets in de arm nam om een schouwrapport te maken.

"Daarin breng je in beeld hoe de staat van het kunstwerk is en wat er aan gedaan moet worden om het te herstellen. Maar ook hoe hoog bij benadering de kosten zijn en waar je technisch tegen aan kunt lopen", zegt hij. "Met dat schouwrapport zijn we vervolgens naar het bestuur van de parochiekerncommissie van Onze Lieve Vrouw aan de Kade gegaan, zodat zij aan de hand van die gegevens ons de opdracht konden verstrekken."

Enthousiasme

Zowel Koevoets als Jongmans onderschrijven dat met name het enthousiasme van de scheidend pastoor Han Akkermans het hele project in een stroomversnelling bracht. Dat het een behoorlijke klus zou worden, hadden de heren vanaf het begin voorzien. "Omdat Leo kan maken wat hij ziet, werden alle onderdelen bij hem in zijn werkplaats gebracht. Het uitgewerkte plan in het schouwrapport was de basis om gefaseerd de onderdelen te herstellen en op te bouwen tot een gerestaureerd geheel", zegt Van Loon over het vakmanschap van Koevoets.

De doopvont is opgebouwd uit drie delen: de sokkel, het tussenstuk met de schelp en het uiteindelijke deksel. Voordat je zoiets demonteert, moet je heel goed weten wat je doet om het ook weer op dezelfde wijze in elkaar te kunnen plaatsen. "Al het koperwerk, maar ook het marmer moest gepoetst en schoongemaakt worden", benadrukt Leo het tijdrovende proces.

Hard werken

Dat in ere herstellen van dit, met vakmanschap gemaakte kerkinterieur, heeft veel geduld gevraagd. Leo en Ria Koevoets durven zich niet uit te spreken over het aantal uren dat er aan gewerkt is. Ria daarover: "Leo was ’s avonds altijd in zijn werkplaats te vinden om aan deze klus te werken. Ik heb hem een hele tijd nauwelijks gezien."

Jan Jongmans, die regelmatig over de vloer kwam om de vorderingen te fotograferen, kan dat beamen. "Leo was altijd bezig." Op het moment dat bekend werd dat pastoor Han Akkermans afscheid van de Norbertusparochie ging nemen, werd het zelfs nog een haastklus. De dag voordat de afscheidsdienst van de pastoor werd gehouden, is de doopvont terug geplaatst. En dat er inmiddels vijf dopen hebben plaatsgevonden, benadrukt het bijzondere karakter van dit initiatief.