De welbekende schietspellenreeks Call of Duty keert terug naar de basis. Het aankomende deel is geen vervolg op, maar een bescheiden reboot van de geliefde Modern Warfare-trilogie.

Het 'nieuwe' Modern Warfare leunt op authentiek wapengeweld en kijkt niet weg van excessief geweld, sociale kritiek en gevoelige onderwerpen. NU.nl kreeg tijdens een speciale persbijeenkomst de modus voor één speler te zien.

De eerste getoonde beelden van Modern Warfare zijn confronterend. Een wit busje rijdt in op het verkeer in Londen en een enorme vuurbal vult de straten. Een aanslag op het Londense plein Piccadilly Circus in oktober 2019.

Ligt dat niet wat gevoelig? Wellicht, maar ontwikkelaar Infinity Ward maakt zich geen zorgen over controverse. De maker Warfare wil zonder zelfcensuur inhaken "op de headlines die vandaag de dag in de kranten staan". Daarbij wordt extreem geweld en zelfs het perspectief van een terrorist niet geschuwd.

Alle Modern Warfare-games tot nu toe

  • Call of Duty 4: Modern Warfare (2007)
  • Call of Duty: Modern Warfare 2 (2009)
  • Call of Duty: Modern Warfare 3 (2011)
  • Call of Duty: Modern Warfare (2019)

Makers schromen niet te provoceren

Call of Duty: Modern Warfare laat beide kanten van moderne oorlogsvoering zien. Dat is volgens Infinity Ward nodig, omdat oorlog niet zwart-wit is. Na de aanslag in Londen speel je een van de verantwoordelijke terroristen, maar dan als piepjong meisje ergens in het Midden-Oosten.

Ze wordt na bombardementen wakker tussen het puin en ziet haar dode moeder liggen. Russen zijn haar dorp binnengevallen. Ze ontsnapt, maar als haar vader later wordt neergeschoten, dient ze de schutter meermaals in zijn buik te steken om zelf te overleven. Haar jongere broer helpt noodgedwongen mee.

De makers van de Call of Duty-serie schroomden in het verleden nooit te provoceren. Met name de Modern Warfare-serie had daar een handje van. Call of Duty 4: Modern Warfare deed in 2007 veel stof opwaaien met een missie waarin je als speler doodging na een nucleaire aanslag.

Deze nieuwe game doet vooral denken aan de missie No Russian. Deze missie uit het in 2009 verschenen Modern Warfare 2 is een ijkpunt voor controverse binnen mainstream videogames. In No Russian speelde je een aanslagpleger op een vliegveld en kon je minutenlang met een machinegeweer tientallen burgers doodschieten.

"Die scène met het meisje biedt context, het verklaart hoe ze een rebel is geworden. No Russian bood een soortgelijke context. Wat is daar verkeerd aan? Films laten zulke perspectieven continu zien. Als games graag films achterna willen, waarom kunnen videogames dan niet net zo provocatief zijn?", vraagt Jacob Minkoff, regisseur van de singleplayer, zich hardop af.

"Dat is wat mij stoort aan videogames als een medium. Het voelt alsof gameontwikkelaars bang zijn dezelfde verhalen te vertellen als in de serie Homeland en de film American Sniper."

Game heeft meer raakvlakken met echte militaire actie

De nadruk op actuele, harde oorlogsverhalen valt samen met de speelwijze van dit nieuwe deel. Modern Warfare voelt minder aan als een arcadespel dan zijn voorgangers en heeft meer raakvlakken met echte militaire actie, met name op het vlak van wapengeschut en basale tactieken.

Wapens hebben meer gewicht en verticale terugslag. Voor het eerst zweeft de camera een beetje mee (zogeheten sway) als de speler naar link of rechts kijkt. Dat gebeurt met name bij lichte wapens zoals pistolen. Dat maakt de actie net wat trager.

Bovendien is de game donkerder en kunnen sommige lampen worden kapotgeschoten, wat weer tactische gevolgen heeft. Als je de infraroodkijker inschakelt om in het donker te kunnen zien, kun je bijvoorbeeld niet door het vizier van een wapen kijken. Die grote nachtkijker zit immers in de weg.

Geweren en omgevingen ogen een stukje beter, wat Infinity Ward naar eigen zeggen voor elkaar krijgt door echte objecten te scannen en ze vervolgens in de game te verwerken.

De audio is eveneens verbeterd en lijkt meer contextueel. Inslagen van wapens en granaten klinken anders op verschillende ondergronden en het maakt uit of het binnen of buiten gebeurt. De kwaliteit van de audio doet bij vlagen zelfs denken aan de bejubelde geluidseffecten van de concurrerende Battlefield-serie.

Spel lijkt nog erg op een Call of Duty-game

Dergelijke verbeteringen zijn volgens Infinity Ward mogelijk, doordat de game gebruikmaakt van een nieuwe engine. Met name op het vlak van belichting zet de studio stappen voorwaarts.

Toch blijft het moeilijk om vast te stellen hoe nieuw de engine in Modern Warfare daadwerkelijk is. De game oogt wellicht beter, maar veel animaties en grafische effecten zien er precies uit zoals we van de serie gewend zijn. Modern Warfare ziet er nog steeds heel erg uit als een Call of Duty-game.

Geen elk facet wordt geschuwd

In die zin is 'wennen' hét sleutelwoord bij deze game. Dat heeft vooral te maken met de toon die Infinity Ward aanslaat. Geen enkel facet van oorlogsvoering lijkt te worden geschuwd.

Bloedfonteintjes na een voltreffer zijn alledaags en het gekerm van neergeschoten tegenstanders gaat door merg en been. Slachtoffers hoesten seconden lang hun eigen bloed op. Call of Duty: Modern Warfare wil graag choqueren, zowel met het verhaal als met de manier waarop het gespeeld moet worden.

'Oorlog is niet leuk'

Het is de vraag of de serie daarmee wegkomt. Het gevaar van effectbejag of makkelijk scoren loert. Call of Duty heeft zijn imago ook niet mee: veel mensen zien de serie als een lekkere 'knalgame' of spectaculaire 'achtbaanrit'.

Infinity Ward wil daar juist tegen ageren. "Oorlog is niet leuk", zegt regisseur Minkoff. "Voor mijn gevoel week Call of Duty te veel van die gedachte af. De serie is heroïsch en arcadeachtig geworden. Met dit nieuwe deel krijgen we de kans terug te keren naar die oorspronkelijke authenticiteit."

Voorlopige conclusie

Waarschijnlijk is dat laatste van meeste waarde: authenticiteit. Er is niet op spektakel ingeleverd. De actie voelt weer fris en getrouw. Modern Warfare doet in die zin denken aan Call of Duty 2 en Call of Duty 4, games die spektakel, toegankelijkheid en militaire actie geslaagd combineerden.

Die twee delen worden gezien als de fundering en hoogtijdagen van Call of Duty. Maar nog belangrijker: die games zijn net als Modern Warfare het type schietspel dat we ontwikkelaar Infinity Ward het liefst zien maken.