Review: God of War toont hoe volwassen de gamewereld is geworden

God of War was jarenlang het ultieme voorbeeld van een machtsfantasie. De gespierde en boze zoon van Zeus werkte zich in deze gameserie op brute wijze door het Griekse pantheon heen. Met het nieuwste deel, simpelweg God of War getiteld, laten de makers zien dat niet alleen deze serie, maar de game-industrie als geheel is opgegroeid.

God of War kenmerkt namelijk een nieuw begin. Zowel voor dit succesvolle PlayStation-merk als voor hoofdpersonage Kratos. De Spartaanse god heeft na zijn laatste bloederige avontuur in God of War 3, waarin hij tegenover Zeus kwam te staan, een rustig leven opgebouwd in het Noorse Midgar. Daar heeft hij de liefde gevonden en is hij vader geworden.

Zijn vaderschap wordt op de proef gesteld als zijn vrouw en moeder van zoontje Atreus overlijdt. Vader en zoon gaan samen op pad om haar as van het hoogste punt op aarde uit te strooien. Die berg vormt op deze manier gedurende de hele game een simpel maar doeltreffend doel. Natuurlijk is de reis naar de top niet zo makkelijk als het lijkt, waardoor er een wonderlijk avontuur door de Noorse mythologie volgt.

Terwijl de berg altijd de weg wijst, vormt Atreus het morele kompas in deze game. Hij is nieuw in de wereld en zit vol verwondering en vragen. Kratos reageert hier voornamelijk op als iemand die zijn ochtendkoffie nog niet heeft gehad. 

De vader heeft duidelijk nog moeite om zijn woede te temperen, maar doet zijn best. Niet enkel om Atreus te beschermen, maar ook om ervoor te zorgen dat zijn onschuldige zoon niet wordt zoals hij: een monster dat alles waar hij mee in aanraking komt stukmaakt. God of War vertelt op deze manier een emotioneel volwassen verhaal met uitstekende personages.

Veelzijdige bijl

In de vorige games versloeg Kratos zijn vijanden met zwaardkettingen, die als straf aan zijn armen waren vastgemaakt. Die last is hij nu kwijt. In theorie kan hij zijn verleden dus ook achter zich laten. In de praktijk valt dat niet mee. Zijn acties en ware aard blijven hem namelijk achtervolgen, ook in Midgar.

Hoewel deze God of War prima gespeeld kan worden als eerste game in de serie, krijgen fans die de geschiedenis van Kratos kennen wel de diepere lagen van dit personage mee.

In plaats van de vlammende zwaardkettingen gebruikt Kratos nu een bijl. Dat klinkt een stuk saaier, maar dit blijkt een van de fijnste gamewapens ooit ontworpen te zijn. Het leukste is dat de bijl geworpen kan worden en met een druk op de knop weer terugvliegt. Hopelijk terwijl er onderweg nog wat monsters mee worden geraakt.

Daarnaast komen ook de vuisten van Kratos als mokerslagen aan en is Atreus met zijn boog en mesje een essentieel onderdeel van de actie.

Meer vrijheid

God of War schittert op veel vlakken, maar de gevechten springen er echt uit. Ook hier is de volwassenwording merkbaar. De actie is niet langer pure chaos met tientallen monsters en slingerende kettingen. Ook de overdreven gedetailleerde onthoofdingen en andere martelingen worden achterwege gelaten. De gevechten in God of War zijn langzamer en tactischer.

Door aanvallen, magie en afleiding via Atreus te combineren, veranderen zowel de één-op-één-gevechten als de arena's met verschillende monsters in puzzels. Elk type vijand vraagt om een eigen oplossing. De speler krijgt echter veel vrijheid om te bepalen welke oplossing het leukste is.

Deze vrijheid is kenmerkend voor de volledige game. God of War was voorheen een simpel actie-avontuur. Nu worden spelers meer losgelaten. Het is geen openwereldgame en God of War is nog goed te spelen als een lineair avontuur, maar dan missen spelers wel veel mooie dingen. De optionele missies zijn namelijk opvallend goed en uitgebreid, met eigen gebieden en verhalen om te ontdekken. Ook zijn de beloningen bijna altijd de moeite waard.

God of War biedt verschillende manieren om Kratos te verbeteren. Hij heeft zelfs statistieken zoals in een rollenspel, met cijfers voor onder andere zijn kracht, magie en geluk. Heeft Kratos bijvoorbeeld meer krachtpunten, dan geeft hij hardere klappen. Via onder andere pantsers en magische upgrades zijn deze statistieken te beïnvloeden en kiezen spelers voor een meer aanvallende of juist defensieve speelstijl.

Magische objecten

Omdat de game op veel vlakken excelleert, valt een minder uitgewerkt onderdeel extra op. Hoewel het verhaal en de dialogen uitstekend zijn geschreven, is de motivatie waarom je de wereld rondtrekt dat niet.

De genoemde berg is een prima doel, maar de personages lopen in hun reis constant tegen obstakels aan en moeten vervolgens naar een andere locatie om te zoeken naar een of ander magisch object. Na tientallen uren spelen voelt deze herhalende constructie wat lui aan.

Toch zijn die objecten niets meer dan een excuus om alle hoeken van de subliem gemaakte wereld te ontdekken. De Noorse mythologie blijkt een uitstekende bron voor sfeervolle locaties. De makers hebben tevens een wereld gemaakt die naadloos te ontdekken valt, zonder ooit een laadscherm te hoeven zien. Spel en filmpjes volgen elkaar tevens zonder hapering op. Er wordt zelfs nooit geknipt, waardoor de game als één lang indrukwekkend filmshot oogt.

Conclusie

God of War is nog steeds een game over een grote, gespierde man die monsters in elkaar beukt, maar het is nu bovenal een game over twee personages die leren wat het is om een relatie te hebben als vader en zoon. De volwassenwording van deze gameserie is in elk onderdeel van de game merkbaar. De originele God of War-games zouden ook niet meer passen in de huidige tijd.

Het is dus een gedurfde zet om hetzelfde personage te gebruiken, maar dat blijkt een geslaagde keuze. God of War is een product van een opgroeiende game-industrie die een nieuw niveau bereikt op technisch vlak en als medium om verhalen te vertellen.

Beoordeling: 5 van de 5 sterren.

Tip de redactie