Het levensverhaal van André Hazes, onweerstaanbaar verfilmd door de regisseur van De Marathon. Met Martijn Fischer en Hadewych Minis.

BEOORDELING

André Hazes mag dan alweer tien jaar dood zijn, voor zijn fans - en dat zijn er heel wat - is hij nog steeds springlevend.

De musical Hij gelooft in Mij trok in 770 voorstellingen gedurende ruim twee jaar 700.000 bezoekers en de derde editie van Holland Zingt Hazes in de Ziggo Dome was eind maart weer helemaal uitverkocht.

En vijftien jaar na de documentaire Zij gelooft in Mij is er nu dan ook een speelfilm: Bloed, Zweet en Tranen.

Hoewel Martijn Fischer net als in Hij gelooft in Mij de rol van André Hazes vertolkt is Bloed, Zweet en Tranen géén verfilming van de musical. Regisseur Diederick Koopal - die debuteerde met De Marathon én in 1998 de geestige knakworstcommercial met Hazes draaide - koos er samen met scenarioschrijver Frank Ketelaar voor het overbekende leven van de volkszanger samen te vatten in drie essentiële periodes.

Lekker foute kapsels

Dat is allereerst Hazes’ ontdekking als kinderster op de markt (met een angstaanjagende Raymond Thiry als zijn vader); dan zijn eerste succesperiode begin jaren ’80 (met Fedja van Huêt als zijn manager en veel lekker foute kapsels); en de laatste fase van zijn leven, vol plankenkoorts, doofheid en drankmisbruik (met Hadewych Minis als Rachel Hazes).

Koopal en Ketelaar hebben de drie periodes, met elk een eigen visuele stijl, behendig door elkaar heen gehusseld.

Over de rooie

Wie een hagiografie van deze volksheld verwacht wordt in het begin van de film meteen met beide benen op de grond gezet door scènes waarin een starnakel bezopen Hazes een schnabbeloptreden verprutst.

Ook thuis is de vadsige zanger geen fijn gezelschap: uit zenuwen voor zijn optreden in de Arena gaat de onzekere zanger voor de minste aanleiding compleet over de rooie. De fenomenale Fischer spaart zichzelf absoluut niet in deze scènes.

Zingende barkeeper

Dat Hazes door zijn onzekerheid niet altijd een pretje was voor zijn omgeving en vooral voor zichzelf wordt gekoppeld aan de gezinsterreur van zijn alcoholistische vader, voor wie de kleine Dré (sterke rol van de jonge Matheu Hinzen) nooit goed genoeg was. Zélfs niet toen hij het tot een tv-optreden wist te schoppen naast Johnny Kraaykamp (een geestige Marcel Hensema).

Dan valt er toch meer te lachen om de jaren tachtig-periode, waarin Hazes als zingende barkeeper de grappenmaker uithangt.

Hazes/Jezus

Het knappe aan het ontroerende Bloed, Zweet en Tranen is dat de film toch weer een nieuw licht weet te schijnen op de volkszanger, die zó bekend is dat hij op de filmposter met zijn rug naar de camera staat. En is het toeval dat hij daarbij een gekruisigde pose aanneemt, terwijl de film met Pasen uitgaat?

Hazes als Jezus, herrijzend met Pasen: het zou zijn fans niet eens verbazen. Maar toeval of niet: Bloed, Zweet & Tranen is een topfilm voor Hazes-fans én Hazes-haters.

Te zien in 130 zalen