De Britse zanger Sam Smith won verleden maand een lading aan Grammy's en BRIT Awards. Amper bijgekomen van de prijzenregen trad hij maandagavond op in de HMH.

"Dit is pas mijn tweede show sinds die prijsuitreikingen", zegt de zichtbaar trotse Smith over zijn optreden in de Amsterdamse concertzaal. Hij hervatte onlangs zijn tournee na een korte pauze. Vorig jaar ging het hard met zijn carrière. Zo trad hij achtereenvolgens op tijdens Eurosonic, Lowlands en in TivoliVredenburg.

Ruim drie maanden na die show in Utrecht is zijn debuutalbum In The Lonely Hour inmiddels met platina bekroond in Nederland. Dat een groot deel van het publiek de plaat meerdere malen gedraaid heeft, wordt al gauw duidelijk. Iedereen kent de teksten, ook jonge meiden die niet dezelfde levenservaring hebben als hun idool.

De eerste rijen bij het concert van Sam Smith bestaan voornamelijk uit jonge vrouwen en meisjes, die vol adoratie naar de popster kijken. Ze volgen al zijn instructies gehoorzaam op. Maar Smith heeft ook mannelijke bewonderaars in de zaal, merkt hij op. "I wanna tickle your pickle", leest hij lachend op van een bord in de menigte.

Geregisseerd

De fans die ook al bij zijn optreden in Utrecht waren, worden niet erg verrast. De liedjes komen in dezelfde volgorde voorbij en ook de tussentijdse verhaaltjes zijn voor een groot deel hetzelfde. De hele show is van begin tot eind strak geregisseerd en het zaalgeluid is kristalhelder.

Sam Smith streeft perfectie na in de HMH, zelfs als dat misschien ten koste gaat van de spontaniteit. Dat erkent hij min of meer voor aanvang van Good Thing, waarin hij enkel door zijn pianist begeleid wordt. "Hoewel ik mijn succes geweldig vind, wil ik soms terug naar de intimiteit van mijn eerste shows", verzucht hij.

Intieme sfeer

Toch weet Smith in de uitverkochte HMH een intieme sfeer te scheppen. Dit door bijna in de microfoon te kruipen wanneer hij tedere woorden over het publiek uitstort in liedjes als Stay With Me, Leave Your Lover en het jazzliedje My Funny Valentine. Zijn muziek zou de soundtrack kunnen zijn voor de ultieme chickflick.

De liedjes waarin geen overdadige romantiek te vinden is, zoals Money On My Mind en La La La, nodigen uit tot dansen. Sam Smith beweert dat hij zich onbegrepen voelde nadat zijn eerste relatie stukliep en dat dit heeft geresulteerd in zijn debuutalbum. Getuige de jubelende reacties in de zaal, leven zijn fans in elk geval met hem mee.