Slotstuk van de tweede Tolkien-trilogie is een waardige afsluiter, met veel wapengekletter.

BEOORDELING

Met The Battle of the Five Armies komt er een einde aan de tweede Hobbit-trilogie, die zich afspeelt vóór de belevenissen uit The Lord of the Rings.

Dat die trilogie was gebaseerd op drie dikke boeken was logisch, maar dat de proloog The Hobbit, een dun boekje, werd uitgesmeerd over drie films zorgde voor de nodige scepsis vooraf. Het eerste deel, An Unexpected Journey (2012) dat nogal traag op gang kwam, maakte ook een aangelengde indruk.

Maar in deel 2, The Desolation of Smaug (2013), zat al veel meer vaart en deel 3, The Battle of the Five Armies, pikt het verhaal meteen op bij de cliffhanger waar The Desolation of Smaug mee eindigde: de draak Smaug was wakker geworden en dreigde het dorp Meerstad te verwoesten.

Nog in de proloog doet de draak zijn verwoestende werk én wordt hij geveld door een dappere held. En nee, dat is niet hobbit Bilbo.

Trailer van The Hobbit: Battle of the Five Armies
Trailer van The Hobbit: Battle of the Five Armies

Gouden kooi

Want Bilbo en zijn dwergengezelschap zitten ondertussen gevangen in een soort gouden kooi: de berg Erebor waar een enorme voorraad goud wordt bewaard.

Het goud heeft op dwergenkoning Thorin (Richard Armitage) eenzelfde corrumperende werking als de ring op Bilbo: Thorin verliest door pure hebzucht zijn eergevoel uit het oog en laat zijn dwergenvolk in de steek.

Dat gebeurt op het slechtst denkbare moment: de slag uit de titel staat op het punt te beginnen. Want nu de draak is verslagen wil iedereen de berg vol goud bestormen.

Legers van elfen, dwergen en Orks zijn in aantocht terwijl de uit Meerstad verdreven mensen in de berg een veilig heenkomen hopen te vinden. Het is de opmaak voor de slag der slagen: The Battle of the Five Armies.

Een-op-een-gevechten

De slag der slagen vult, inclusief voor- en nabeschouwing, vrijwel de volledige twee en half uur die het laatste Hobbit-deel duurt. Dat levert dus een hoop massa-scènes vol wapengekletter op.

Maar regisseur Peter Jackson is na zes Tolkien-films slim genoeg om deze massa-scènes af te wisselen met intiemere scènes. Een prima keuze, want juist de een-op-een-gevechten maken meer indruk dan massale CGI-legers, hoe levensecht ze er ook uitzien, zeker in het haarscherpe Imax high frame rate 3D.

De Gouw

Alle hoofdpersonen, van Gandalf tot Sauron en van Legolas tot Galadriel, krijgen hun moment in de spotlights, en Bilbo zelfs meerdere. En omdat The Battle of the Five Armies uiteraard ophoudt waar de Lord of the Rings-trilogie begon is het geen spoiler dat de film eindigt in de Gouw: een weerzien dat na al dat geweld voor ontroering zorgt.

Jackson maakt gelukkig niet de fout door afscheidsscène op afscheidsscène te stapelen, zoals bij de derde LOTR-film. Het was mooi, maar nu zijn we even klaar met hobbits, elfen en orks.

In 226 zalen