Filmrecensie: Pak van mijn Hart - Kees van Nieuwkerk

De jaarlijkse romkom voor de feestdagen is allesbehalve origineel maar wel functioneel. Met Benja Bruijning, Chantal Janzen en Fedja van Huêt.

Het is inmiddels al net zo’n herfsttraditie als de jaarlijkse sinterklaasfilms: de jaarlijkse feestdagenromkom die de donkere dagen voor kerst moet opvrolijken. De trend werd in 2007 gestart met het superieure Alles is Liefde, dat opzichtig leentjebuur speelde bij Love Actually maar er wel iets heel Nederlands van maakte. Na dat succes was het hek van de dam, met Alles is Familie (2012), Mannenharten (2013) en nu weer Pak van mijn Hart.

De poster (vrolijke gezichten met een feestelijke rode strik erom) is al rechtstreeks jatwerk van de poster van Love Actually en daar houdt het niet bij op. Ook de casting is weinig origineel: Chantal Janzen uit Alles is Liefde,  Benja Bruijning uit Alles is Familie, Fedja van Huêt uit Soof en ga zo maar door. Kees van Nieuwkerk, die meer lef toonde als regisseur van Sterke Verhalen, speelt duidelijk op safe.

Broers

Pak van mijn Hart draait om twee broers, de arrogante soapster Tom (Benja Bruijning), en de plichtsgetrouwe Niek (Fedja van Huêt), die het kledingverhuurbedrijf van hun vader runt.

Die zit namelijk in een inrichting in de waan dat hij écht Sinterklaas is. Dat de vader door ex-Sint Bram van der Vlugt wordt gespeeld is wel weer een leuke vondst. Maar goed, met de feestdagen in aantocht zit Niek tot over zijn oren in het werk, en dan is hij er ook nog uit gegooid door zijn vrouw (Halina Reijn).

Vanuit de VS wordt ook al de aanval op het sinterklaasfeest ingezet door de producent van Santaman Cola. Wanneer deze - zwarte - baas ziet wat voor rol de zwarte Pieten in Nederland hebben is hij helemaal vastbesloten de Sint te verdrijven. Reclamedame Julia (Chantal Janzen) krijgt de opdracht een sexy Santa te casten en voor die rol vindt Tom zichzelf natuurlijk geknipt. Al was het maar omdat hij Julia wil versieren.

Invuloefening

Pak van mijn Hart heeft best geslaagde elementen: de zwarte Pietendiscussie, Marwan Kenzari met een bespottelijke pruik, of de originele twist die aan de verplichte verzoeningsscène wordt gegeven. Toch heeft de film te veel weg van een invuloefening waarbij succeselementen uit eerdere romkoms via een checklist werden afgevinkt, van de onbekende misverstanden en hindernissen tot de suikerzoete inzet van een kind van gescheiden ouders.

Ook de acteurs spelen vergelijkbare rollen die ze in eerdere romkoms hadden - zelfs daar wordt vooral op safe gespeeld. Pak van mijn Hart is een film als een brok marsepein: mierzoet, hapt wel lekker weg maar achteraf heb je geen flauw idee wat je precies hebt gegeten. Het is een film die precies doet wat het publiek verwacht en daar is niets mis mee. Maar wie liever verrast wil worden door een Nederlandse film kan beter naar Aanmodderfakker.

Te zien in 125 zalen

2,5 sterren

Tip de redactie