Filosofische science fictionfilm van de maker van Inception. Met Matthew McConaughey en Anne Hathaway als astronauten.

2014 moet wel het jaar van Matthew McConaughey zijn. Hij won een Oscar voor zijn rol in Dallas Buyers Club, had een geestig rolletje in The Wolf of Wall Street en een intense hoofdrol in de tv-serie True Detective. Niet slecht voor een acteur die jarenlang veroordeeld leek tot het spelen van de mooie-jongen-met-de-sixpack in inwisselbare romkoms.

Ook in Interstellar gaat McConaughey weer ver - letterlijk, want hij gaat als ruimtepionier op zoek naar een betere wereld. In de nabije toekomst is de aarde namelijk uitgeput; oogsten mislukken door schimmels en stofwolken en voedsel is schaars. Ex-piloot Cooper (McConaughey) is inmiddels boer, maar het vliegen trekt hem nog steeds. Zeker wanneer hij ontdekt dat de NASA bezig is met een geheime missie op zoek naar een alternatief voor de aarde.

Wormgaten

Cooper aarzelt wanneer er een beroep op hem wordt gedaan, want als weduwnaar moet hij zijn kinderen achterlaten bij hun opa. Zijn pientere dochter Murphy, die hem op het spoor van de NASA bracht, vergeeft het haar vader niet wanneer hij vertrekt voor enkele jaren, wellicht zelfs voor altijd. De Lazarus-missie voert namelijk langs wormgaten en zwarte gaten, en vanwege de relativiteitstheorie staat een uur op een planeet daar gelijk aan zeven jaren op aarde.

Regisseur Nolan (Inception) combineert in Interstellar wetenschap met filosofie, en dat is een intrigerende mix. De astronauten van ruimteschip Endurance (waaronder Anne Hathaway) zijn niet alleen bezig met harde gegevens, maar ook met filosofische discussies of liefde inderdaad alle dimensies overwint. Die mix zorgt ervoor dat Interstellar een beroep op hersens én hart doet.

2001, A Space Odyssey

In de tijdsduur van bijna drie uur gaat Nolan regelmatig vol op het orgel - ook letterlijk, want een kerkorgel is nadrukkelijk aanwezig op de soundtrack. In het laatste uur raakt het evenwicht tussen techniek en filosofie echter uit balans en krijgt het sentiment de overhand - aan de kijker de keuze of hij daardoor wordt ontroerd of juist in de lach schiet. Ook door het gedurfde einde doet de film denken aan Kubricks sciencefiction-klassieker 2001, A Space Odyssey.

Maar of je Interstellar nu uiteindelijk ambitieus of pretentieus vindt, de film (met een minimaal gebruik van CGI) ziet er in elk geval oogverblindend uit - een Oscarnominatie kan de Nederlandse director of photography Hoyte van Hoytema bijna niet ontgaan. En McConaughey weet met zijn slepende dictie ook nu weer te ontroeren als de ruimtepionier die zijn gezin verlaat in een heldhaftige poging ze daardoor juist een toekomst te geven.

Te zien in 107 zalen

4 Sterren