De openingsfilm van het Nederlandse Film Festival (NFF) in Utrecht is een sterke kidnapthriller met Tygo Gernandt, Sarah Chronis en Marwan Kenzari. Er is alleen één grote bedenking.

Bloedlink komt van de maker van Alles is Liefde en Alles is Familie. Deze film zou je kunnen noemen: Alles is al een keer vrijwel exact zo gedaan.

Bloedlink lijkt namelijk als twee druppels water op The Disappearance of Alice Creed, een Britse thriller van J. Blakeson uit 2009.

De trailer vermeldt het in kleine lettertjes en op de website van het Nederlands Film Festival (24 september t/m 3 oktober) wordt zelfs helemaal niet geschreven dat het een remake betreft. Onsportief, maar het is dan eigenlijk ook niet zo fraai dat het festival opent met een bijna shot-for-shot kopie van een buitenlandse film.

Perfecte kidnap

Bloedlink gaat over de ontvoering van een miljardairsdochter. Victor (Tygo Gernandt) en Rico (Marwan Kenzari) hebben de kidnap tot in de puntjes voorbereid. Gemaskerd, zonder een woord te wisselen en met bijna militaire precisie pikken ze Laura (Sarah Chronis) op en sleuren haar in een geblindeerd busje.

Maar zodra ze Laura in een vervallen huis op bed gebonden hebben en het losgeldtelefoontje hebben gepleegd, begint de perfect kidnap de eerste zwakke plekken te vertonen. De trailer bevat al veel te veel spoilers. Laat je liever volledig verrassen.

Schijnbewegingen

Hoeveel spanning kun je opbouwen met slechts drie personages en (nagenoeg) één locatie? Heel veel, zo blijkt. Dat er weinig gesproken wordt is een voordeel: aan hun daden leer je de mensen kennen, maar naar hun werkelijke motieven moet je voortdurend gissen. Je blijkt er steeds weer naast te zitten. Verrassing op verrassing.

Er wordt overtuigend geacteerd, al kunnen Chronis, Kenzari en Gernandt de vergelijking niet aan met hun Britse voorgangers Gemma Arterton, Martin Compston en Eddie Marsan. De Nederlandse versie is iets platter. Ze zetten het dikker aan, terwijl dat voor een kat-en-muisspel vol schijnbewegingen helemaal niet nodig is.

[[video:zie]]​

Overbodige film?

Bloedlink is krachtig gefilmd. Film is een verhaal vertellen met beelden: twee mannen op een parkeerplaats stelen een busje, ze kopen spullen in een bouwmarkt, ze isoleren een woning, zetten een bed neer, doen een bivakmuts op… Je zit vanaf het begin op het puntje van je stoel - maar dus wel met een sterk gevoel van déjà vu.

Is Bloedlink daarom een overbodige film? Misschien vond Joram Lürsen het gewoon onterecht dat zo weinig mensen The Disappearance of Alice Creed gezien hebben destijds. Daarin kun je hem geen ongelijk geven. Wie het origineel niet zag staat dus een verrassende thriller te wachten, maar hier gaat er wel een puntje van de score af.

Te zien in 62 zalen

Alles over het NFF in ons dossier