Vlucht MH 370 is al sinds 8 maart onvindbaar. Het zoekgebied in de Indische Oceaan is inmiddels steeds kleiner geworden, maar nog altijd is de Boeing 777 spoorloos. Vijf dingen die u moet weten over de zoektocht.

De verdwenen Boeing wordt misschien wel nooit gevonden.

De nabestaanden van de passagiers moeten er serieus rekening mee houden dat er nooit meer een spoor van het vliegtuig wordt teruggevonden. De laatste keer dat er een akoestisch signaal werd waargenomen, was op 8 april en het staat niet vast of dit signaal wel van MH 370 afkomstig was.

De batterij van de zwarte dozen die een signaal uitzenden, raken na ongeveer een maand leeg, waardoor het signaal steeds zwakker wordt en uiteindelijk helemaal niet meer wordt uitgezonden. Mogelijk is dat nu het geval. 

Vanuit de lucht wordt niet meer gezocht: volgens de autoriteiten had het vliegtuig al lang gevonden moeten worden als delen op het wateroppervlak zouden drijven. 

Een onderzeeër brengt de zeebodem in kaart.

Om deze reden wordt nu in het voornaamste zoekgebied gezocht met een onbemande onderzeeër, die via sonar de zeebodem in kaart brengt. Dit gebied ligt ongeveer 1.500 kilometer ten noordwesten van de Australische stad Perth in de Indische oceaan en meet 600 vierkante kilometer. Mocht daar een vliegtuig liggen, dan moet de onderzeeër dit waarnemen. 

Eerder werd op deze wijze een verloren Amerikaanse straaljager teruggevonden, die voor de kust van Japan in de oceaan was gestort. De onderzeeër doet er ongeveer twee maanden over om het beoogde zoekgebied in kaart te brengen, mits dat vlekkeloos verloopt. Het is nog onduidelijk wat er gebeurt als dat niets oplevert.

Het is nog steeds onduidelijk wat er is gebeurd.

Het vliegtuig was met 239 passagiers aan boord op weg van de Maleisische hoofdstad Kuala Lumpur naar Peking en raakte tussen Maleisië en het zuiden van Vietnam van de radar. 

Er is geen noodsignaal verstuurd en autoriteiten stellen dat het toestel bewust van de route is afgeweken. Een deel van de communicatie-apparatuur aan boord van de vermiste Boeing 777 was al vóór het laatste gesprek met de luchtverkeersleiding uitgeschakeld. Later werd ook de transponder uitgezet.

Alleen mensen die goed bekend zijn met de apparatuur in het vliegtuig kunnen alle communicatiemiddelen uitschakelen.

Wel is bekend dat co-piloot Fariq Abdul Hamid nog probeerde te bellen met zijn mobiele telefoon, vlak voor dat het toestel van de radar verdween.

De zwarte doos biedt geen duidelijkheid.

Ook als de zwarte doos van vijf kilometer diepte naar boven wordt gehaald, blijft veel onduidelijk.

De voicerecorder die geluid opneemt in de cockpit, een van de twee zwarte dozen in het vliegtuig, zal geen duidelijkheid scheppen over het moment dat MH 370 van de route begon af te wijken. Geluiden van dat moment zijn tijdens de rest van de vlucht overschreven door meer recentere cockpitgeluiden.

De zwarte doos zou duidelijkheid kunnen scheppen over een technisch mankement, maar waarschijnlijk is daarvan geen sprake. 

De zoektocht naar de Boeing 777 wordt de duurste ooit. 

Het kostenplaatje kan uiteindelijk oplopen tot enkele honderden miljoenen euro's. Alleen de eerste maand van de zoektocht kostte al meer dan 30 miljoen euro. Daarin zijn de kosten van de inzet van marineschepen van Australië, China, de Verenigde Staten en Vietnam meegenomen.

De inzet van burgervliegtuigen, vaartuigen en werk door inlichtingendiensten moeten daar nog bij worden opgeteld. Ook zijn de kosten die onder meer Nieuw-Zeeland, Groot-Brittannië en Zuid-Korea hebben gemaakt daarin niet meegenomen.

Ter vergelijking: in de eerste maand van de verdwijning van MH 370 is al meer uitgegeven dan tijdens aan de gehele zoektocht naar het toestel van Air France, dat in 2009 in de Atlantische Oceaan stortte.