Hoe is het om als homoseksuele persoon naar een reformatorische school te gaan? NU.nl spreekt Johannes ten Hoor (rechts op foto), die als leerling van zo'n school niet uit de kast durfde te komen. Al jaren geeft hij op christelijke scholen gastlessen over seksuele diversiteit. En dat had hem zelf destijds enorm kunnen helpen.

Ten Hoor groeide op in Hendrik-Ido-Ambacht, een streng gelovig dorp in Zuid-Holland. Hij ging naar een reformatorische kerk en een reformatorische school. "Heel mijn leven speelde zich af binnen die zuil."

Over homoseksualiteit werd niet gesproken. Op school niet, in de kerk niet en ook thuis was het taboe. Omdat hij er met niemand over kon praten, heeft het lang geduurd totdat hij kon plaatsen wat hij voelde. Maar op de middelbare school wist hij het zeker: "Ik pas niet binnen de norm."

Ook op de middelbare school werd niet over homoseksualiteit gesproken. Tot er bij het vak godsdienst in groepjes een werkstuk moest worden gemaakt over een ethisch thema. "Homoseksualiteit stond in een lijstje tussen euthanasie en orgaandonatie. Ik had het onderwerp wel zien staan, maar no way dat ik het zou kiezen."

“Iedereen heeft zo zijn eigen problemen, daar hoeven we elkaar niet altijd mee lastig te vallen”
Docent op middelbare school

Een ander groepje koos wel voor het onderwerp. Er was namelijk iemand uit een jaar hoger uit de kast gekomen. "Hij was de enige op een school van vijftienhonderd leerlingen die er open over durfde te zijn."

Onderdeel van de opdracht was het onderwerp presenteren en een discussie leiden. "Ik was heel gespannen. Bij elke beweging en woord dat ik zei was ik bang dat ze zouden zien dat het over mij ging."

Het was erg pijnlijk voor Ten Hoor. "Als dit over jou gaat, dan kan je dat beter niet aan de hele klas vertellen", gaf de docent zijn leerlingen mee. "Je schiet er zelf niks mee op want je loopt het risico dat je gepest wordt. Iedereen heeft zo zijn eigen problemen, daar hoeven we elkaar niet altijd mee lastig te vallen."

'Je onderdrukt constant een deel van je identiteit'

Voor Ten Hoor was dit de bevestiging dat hij niet in de juiste omgeving was om uit de kast te komen. "Tegen wil en dank heb ik me toch aan dat verschrikkelijke advies gehouden." Dat heeft sporen achtergelaten. "Je onderdrukt constant een deel van je identiteit. Anderen hebben niet door dat je met totaal iets anders bezig bent. Dat gaat echt aan je vreten."

Toen hij in Utrecht op kamers ging, wilde hij vanaf het begin open zijn over zijn seksualiteit. Op de eerste dag van de studie kwam hij er alleen achter dat hij zo aan die rol gewend was, dat het hem helemaal niet lukte om van de ene op de andere dag zichzelf te zijn. "Ik stond tijdens de eerste borrel mee te praten met andere jongens: 'Veel mooie vrouwen bij deze studie, vind je niet?"

Door de worsteling met zijn identiteit liep Ten Hoor studievertraging op. Toen hij zijn leven uiteindelijk op de rails had, besloot hij zijn verleden niet weg te stoppen.

Homo in de Klas

Met het initiatief Homo in de Klas geeft hij al tien jaar met andere lhbtiq+'ers voorlichting op christelijke scholen over seksuele diversiteit. "Het snijdt aan twee kanten: voor lhbtiq+ leerlingen staat er tijdens zo'n les een rolmodel voor de klas die laat zien dat je prima christen én homo kan zijn. Andere leerlingen kunnen zich na een les beter inleven in hoe moeilijk dat kan zijn, waardoor ze eerder bereid zijn lhbtiq+-leerlingen te accepteren."

De eerste keren voor de klas waren "best eng" door zijn ervaringen met reformatorisch onderwijs. "Maar op een gegeven moment merkte ik hoe helend het was om dat stukje van mezelf, dat ik door mijn omgeving altijd als negatief heb gezien, in iets positief om te zetten. Het is bijzonder om een voorbeeld te kunnen zijn voor anderen, zodat zij makkelijker uit de kast durven te komen. Dat had mij in die tijd ook kunnen helpen."

De voorlichtingen van Homo in de Klas maken volgens Ten Hoor beperkte impact. Uiteindelijk moet de school een beleid creëren waarin het hele jaar door aandacht is voor seksuele diversiteit en sociale veiligheid, vindt hij.

Sommige scholen zien celibatair leven als enige optie

Reformatorische scholen lijken nog moeite te hebben dat vorm te geven, ziet Ten Hoor. "De opvattingen van deze scholen, die in sterke mate religieus zijn ingegeven, botsen met de kansen die leerlingen horen te krijgen om hun seksuele identiteit te ontwikkelen."

Ook zijn er conservatieve scholen die hun leerlingen blijven meegeven dat als je niet hetero bent, celibatair leven de enige optie is. "De stap naar acceptatie, dat je hier ook binnen het christelijke geloof en de christelijke traditie anders naar kan kijken, zal bij deze scholen echt nog tijd kosten", aldus Ten Hoor.

Volgens Ten Hoor gaat het op de meeste christelijke scholen echter goed. "Juist vanuit de christelijke identiteit proberen zij aan lhbtiq+-leerlingen mee te geven dat ieder schepsel van God waardevol is."