NOFX' definitie van slechter

Slechts veertig minuten speelde NOFX de vorige keer in Amsterdam, in september 2002. Gisteravond waren de heren terug in de Melkweg in Amsterdam.

Dat de band kort geleden een tweede livealbum genaamd They've Actually Gotten Worse Live! uitbracht, is dan geen goed voorteken.

Het schrikt de NOFX-fans niet af, getuige het feit dat ook deze show binnen mum van tijd was uitverkocht. Vooral als de Californische punkrockers het achttien minuten durende magnum opus 'The Decline' inzetten, is de Melkweg even te klein. Voorin worden crowdsurfers massaal hoog gehouden, een linie daarachter is een immense moshpit, van de linker- tot rechtermuur.

MDMA

Een spektakel dat zó groot is, is natuurlijk niet 'punk' en dus probeert NOFX zo amateuristisch mogelijk te blijven. Zo zou frontman Fat Mike 'amper kunnen lopen van de MDMA' en is de rest van de band naar eigen zeggen gewoon ladderzat. "Vanaf nu gaan we nummers verkloten en vinden jullie het prachtig!", roept Fat Mike trots. Het mag weinig baten: NOFX speelt wel héél strak voor een stel 'gedrogeerde' punkers.

Van het gekkenhuis dat zich afspeelt, is de vijfentwintig jaar oude band weinig onder de indruk. "Dit is onze… op een na beste show van de tour. Op Sardinië was het vetter", grapt de frontman. Ja, ze hebben humor. Sterker nog: de avond is een mix van muziek en cabaret. Nog voordat het eerste nummer is begonnen, heeft Fat Mike al twee minuten staan ouwehoeren. Hij kan het niet laten.

Maagden

Maar de zanger/bassist komt pas écht op gang na 'No Fun in Fundamentalism'. Als een moslim het podium beklimt om te zeggen dat "we Mike écht niet moeten geloven", is het voor de zanger olie op het vuur. "Tientallen maagden? Heb je wel eens een maagd geneukt? That's fucked! I say: have self-respect for everyone. Maar schiet me alsjeblieft niet neer, ik heb een dochter van drie en een half." Ook op muzikaal gebied is de band (gelukkig) niet altijd serieus. Ze doen een stukje Iron Maiden en 'Aux Champs Élysées' komt voorbij. In de toegift doen de gitaristen Eric Melvin en El Hefe apart een quasi-interessant solonummer, even tenenkrommend als hilarisch.

Reggae-uitstapjes maken het geheel compleet; over een monotone punksound zal niemand klagen. Voor een kogel hoeven Fat Mike en zijn dochtertje niet te vrezen, want na "Kill All the White Men" is werkelijk íédereen gedurende de show belachelijk gemaakt. En gotten worse live? Ze spelen vijftig minuten méér dan zes jaar geleden en lijken dankzij een flinke dosis poep- en pieshumor eerder jonger dan ouder te worden. Als dit de definitie van 'worse' is, mag het de volgende keer nóg slechter.

Tip de redactie