Profiel: Syrië

Hoewel een noodwet uit 1963 demonstraties tot op de dag van vandaag verbiedt, sloeg de golf van betogingen in de Arabische wereld in maart ook over naar Syrië. Inwoners van het land eisen politieke vrijheid en willen een einde aan de wijdverbreide corruptie.

Regeringsvorm: Republiek met één-partij-stelsel

President: Bashar al-Assad

Bewind: Autoritair regime
Plaatst op Democracy Index van The Economist: 152

Hoofdstad: Damascus

Inwoners: 22,5 miljoen

Religieuze stromingen: 75 procent van de bevolking is soennitisch moslim, zestien procent hangt een andere stroming aan binnen de Islam. Verder zijn er kleine groepen Christenen en Joden.

Terwijl op 1 februari 2011 in Egypte de eerste ‘miljoenenmars’ werd gehouden tijdens de anti-regeringsbetogingen die elf dagen later zouden leiden tot het aftreden van president Hosni Mubarak, roepen Syrische oppositiegroepen op tot een soortgelijke actie in de steden Damascus en Allepo.

De golf van protesten in de Arabische wereld maken ook in Syrië uitingen van ontevredenheid los over de levensstandaard en slechte naleving van de mensenrechten in het land. Ondanks duizenden steunbetuigingen op Facebook, was er op de ‘Dag van de Woede’ geen betoger te bekennen in de straten van Damascus. Alleen politie en andere veiligheidsdiensten waren in grote getale aanwezig.

Betogingen

Syrië heeft al sinds 1963 een noodwet die demonstraties verbiedt. Toch gingen uiteindelijk half maart wél betogers de straat op. In Damascus riepen enkele honderden mensen om het vrijlaten van de duizenden politieke gevangenen in het land.

Sinds er op 19 maart duizenden mensen in de Syrische hoofdstad betoogden tegen het regime, wordt de situatie in het land gewelddadiger. De politie schiet met scherp op betogers, waardoor enkele tientallen mensen om het leven zouden zijn gekomen. In een poging het verzet de kop in te drukken zou de regering ook tientallen vermeende tegenstanders hebben laten oppakken.

De demonstranten eisen meer politieke vrijheid en willen een einde aan de wijdverbreide corruptie. President Bashar al-Assad heeft gezegd hervormingen te willen doorvoeren. Welke dat precies zijn, is onduidelijk.

De president is sinds 2000 aan de macht, in dat jaar volgde hij Hafez al-Assad op.

Pers

De pers in Syrië wordt grotendeels door de staat gecontroleerd. In 2005 werd ging de eerste private radiozender in de lucht, voor particuliere media is het echter verboden om nieuws uit te zenden of berichten te verspreiden met een politieke inhoud.

Wel heeft grofweg tweederde van de Syrische huishoudens een schotelantenne waarmee buitenlandse televisiezenders kunnen worden ontvangen.

Vrouwen

De positie van vrouwen is in Syrië slecht. Vrouwen zijn voor de wet niet gelijk aan mannen als het gaat om bijvoorbeeld huwelijk of erfrecht.

Ook staat in het wetboek van strafrecht dat voor moord en andere gewelddelicten op vrouwen het motief van “geschonden eer” een verzachtende omstandigheid is. In 2010 veranderde Al-Assad een wet die daders van “eerwraak” zelfs helemaal vrijstelde van straf, sindsdien staat er een gevangenisstraf op van tenminste twee jaar.

Koerden

Een andere groep die met veel discriminatie te maken heeft is die van de Koerden, ongeveer 10 procent van de bevolking van Syrië behoort tot dit volk. De meeste Koerden wonen in het noord-oosten van het land.

Duizenden van hen zijn statenloos verklaard en hebben daardoor niet dezelfde sociale en economische rechten als andere inwoners van Syrië.

Economie

In de afgelopen jaren zijn door de regering diverse economische hervormingen doorgevoerd. De economie van Syrië wordt grotendeels door de staat gecontroleerd. Belangrijkste exportproducten zijn olie, petroleumproducten, groente en fruit en textiel.

Alle berichten over Syrië

kaart syrie

Bronnen:
CIA – The World Factbook
Amnesty International Report 2010
Economist Democracy Index, December 2010

Lees meer over:
Tip de redactie