Of het nu om een boerderij of een organisatie met honderden werknemers gaat, het overnemen van een bedrijf is geen sinecure. In deze reeks vragen we (kersverse) opvolgers hoe het ze vergaat in hun nieuwe rol. Vandaag: Sanne Abrahams (36) werd gevraagd om directeur te worden bij stichting Villa Pinedo en zet zich nu in voor kinderen en jongeren met gescheiden ouders.

Hoe ben je directeur geworden?

"Ik ben mijn carrière begonnen binnen de ICT, maar merkte al snel dat dat niet bij me paste. Ik wilde me graag inzetten voor de samenleving dus ben ik overgestapt naar het sociale domein, richting jeugd. Toen ik bij een gemeente aan de slag ging als strategisch adviseur Zorg en Veiligheid hield ik me ook bezig met complexe scheidingen en leerde ik Villa Pinedo kennen. Er ontstond een mooie samenwerking."

"Op het moment dat Marsha Pinedo, de oprichter van Villa Pinedo, wilde stoppen, heeft ze mij gevraagd of ik haar functie als directeur wilde overnemen. Ik was helemaal niet op zoek naar een nieuwe baan, maar ik merkte wel dat we een enorme klik hadden en dezelfde missie: het verschil maken voor deze kinderen. Zij vond dat ik de perfecte kandidaat was. Ik vond het de perfecte organisatie. Dus ik solliciteerde."

Wat doet Villa Pinedo precies?

"Onze vierhonderd jonge ervaringsdeskundige vrijwilligers bieden kinderen en jongeren met gescheiden ouders online een luisterend oor. Deze groep kan met allerlei vragen bij ons terecht. Via onze app worden de kinderen en jongeren aan een door Villa Pinedo getrainde buddy gekoppeld. Het contact is anoniem en kinderen hoeven er geen toestemming voor te vragen van hun ouder(s)."

Je nam het stokje over van een oprichter, vond je dat niet spannend?

"Ik ben gekozen om wie ik ben, dus dat geeft vertrouwen. Spannend was het wel. Ik ben nog vrij jong, 36 jaar, en dit is mijn eerste directeursfunctie. De gedachte 'wanneer ga ik door de mand vallen' is in het begin wel in me opgekomen. Ineens had ik een begroting van 1 miljoen, dat is een grote verantwoordelijkheid. Gelukkig heb ik een betrokken bestuur achter me staan en een zeer gemotiveerd team dat openstaat voor mijn komst."

“Ik kan het niet voor iedereen 100 procent goed doen, maar ik kan wel luisteren naar de verschillende perspectieven.”

Hoe zou je jezelf als directeur omschrijven?

"Niet als een directeur die boven mensen staat. Ik sta liever naast ze. Ik hak pas knopen door als ik het team naar hun mening heb gevraagd. Ik kan het niet voor iedereen 100 procent goed doen, maar ik kan wel luisteren naar de verschillende perspectieven."

Wat hoop je de komende tijd te bereiken met de stichting?

"Nog meer verschil maken voor deze kinderen en jongeren. Ze voelen zich vaak alleen of verantwoordelijk voor volwassen zaken. Er gebeurt veel meer achter de voordeur dan we op het eerste gezicht kunnen zien, maar we lijken onze ogen er ook voor te willen sluiten of pas te openen als specialistische hulp nodig blijkt."

"We willen met de stichting nog meer impact hebben met onze website, de app, ons forum en boeken. Maar we willen ook gemeenten ervan overtuigen onze informatietasjes uit te delen. We bereiken nu vooral meisjes met een westerse achtergrond. We hopen door tasjes op scholen en in bibliotheken uit te delen dat álle kinderen met gescheiden ouders eerder weten waar ze hulp en steun kunnen krijgen en dat ze niet pas geholpen worden als het slecht met ze gaat."