De coronacrisis vraagt nog altijd veel aanpassingsvermogen van ondernemers. Voor Myranda de Groot (58) was het flink slikken toen ze haar broodjeszaak Delicious Corner moest sluiten.

"Toen ik in 2018 vijftig werd, dacht ik: als ik wat wil, dan moet ik het nu doen." Daarmee bedoelde De Groot: een eigen horecabedrijf starten. Ze begon met een cateringbedrijf en dat smaakte naar meer.

"Er stond in Hoogeveen een geschikt pand leeg. Destijds had ik een uitkering. Vanuit een Bbz-lening kon ik in 2018 starten met wat nu Delicious Corner is", aldus de Hoogeveense ondernemer. "Ik was geen doorgewinterde ondernemer en ik moest alles alleen doen. Maar het eerste jaar had ik best een aardige omzet. Van daaruit begon het verder te lopen."

En toen kwam de coronacrisis. "Toen de hele boel stilviel, heb ik achter mijn keuken nog een afhaalloket laten plaatsen. Maar daar werd niet echt gebruik van gemaakt. Delicious Corner was vooral ook een plek waar mensen kwamen zitten om te eten en drinken voor een kletspraatje. Het afhalen werkte voor mij niet."

“Niemand kan iets doen aan die hele corona. Maar dat de overheid het mkb hierdoor ten onder laat gaan, dat vind ik erg.”
Myranda de Groot, ondernemer

De Groot is teleurgesteld vanwege het gebrek aan hulp van de overheid in de periode daarna. "Ik kwam niet in aanmerking voor de Tegemoetkoming Vaste Lasten, omdat ik volgens de overheid in het eerste jaar te weinig omzet had gedraaid. Ik begrijp dat er grenzen gesteld moeten worden, maar dat vond ik niet oké." De Groot benadrukt: "Ik neem corona heel serieus. Mijn gezonde zoon van 23 heeft het laatst voor de tweede keer gekregen en was er flink ziek van. Niemand kan iets doen aan die hele corona. Maar dat de overheid het mkb hierdoor ten onder laat gaan, dat vind ik erg."

Steun uit onverwachte hoek hield De Groot nog wat langer op de been. "Het vriendinnetje van mijn dochter is in februari een crowdfundingactie voor mij gestart. Dat vond ik echt onwijs lief. Ze heeft uiteindelijk 1.100 euro opgehaald. Dat moest ik daarna direct gebruiken voor de huur."

Liever niet in de schuldsanering

Ongemakkelijk vond De Groot het wel. "Je bent toch om geld aan het vragen." De crowdfunding bleek uitstel van executie. "Niet lang daarna moest ik natuurlijk de huur blijven ophoesten, terwijl ik nog steeds dicht was. Het was gewoon niet meer vol te houden." Per 1 juni moest De Groot haar zaak officieel sluiten.

Niet alleen de sluiting hakt erin; door de coronacrisis heeft De Groot ook flink wat zakelijke schulden opgebouwd. "Ik heb de huur op een gegeven moment niet meer kunnen betalen. Dan gaat het hard", legt ze uit. "Er staat ook nog een koffiemachine die terug moet. Het krediet van mijn horeca-apparatuur liep door. Dat bedrijf is trouwens wel tof, want ze zijn mij tegemoetgekomen door de aflossing een half jaar stil te leggen. Maar hoe dan ook waren schulden onvermijdelijk."

Mensen om haar heen adviseren schuldsanering, zodat ze in drie jaar van de schulden af kan zijn. "Daar moet ik niet aan denken. Ik ben nu 58, dan wil ik niet drie jaar op een houtje bijten. Nee, ik wil op een andere manier doorgaan, zodat ik de schulden zelf kan aflossen."

Overstap naar donuts

De ondernemer hoopt de komende tijd geld te gaan verdienen met donuts. "Mijn pand van Delicious Corner moet ik opgeven, maar ik heb thuis een geschikte keuken die ik ook kan gebruiken. Ik vind het ontzettend leuk om donuts zelf te versieren en te vullen. Ik heb zelfs al een naam bedacht voor het bedrijf: Krazy Doughnuts. Als ik een x-aantal donuts per maand verkoop, dan moet ik een heel eind komen."

“Het vreet me vooral op nu iedereen weer open mag en ik de eindstreep net niet gehaald heb.”
Myranda de Groot, ondernemer

De Groot is emotioneel over de sluiting van haar bedrijf. "De broodjeszaak was mijn grote droom. De afgelopen maanden waren gruwelijk. Je loopt te janken bij het minste of geringste. Het vreet me vooral op nu iedereen weer open mag en ik de eindstreep net niet gehaald heb."

Tegelijkertijd voelt ze zich veerkrachtiger dan ooit. "Waar dat vandaan komt, weet ik niet. Maar ik ben ervan overtuigd dat het mij wel lukt om een nieuw bedrijf op te zetten. Misschien is het dommigheid of naïviteit, zeg het maar. Maar mensen verzorgen en lekkere dingen maken, dat is mijn passie. Daar kan ik niet mee stoppen."